De laatste zaken en dan inpakken

Morgen om 10.10 uur vertrekt mijn KLM vliegtuig naar Addis Ababa. Vandaag zijn er nog wat laatste zaken te regelen. Een digitale incheck met nog een ouderwets geprinte boardingpass. En een simpele bagage drop-off. Ik begrijp dat het ook anders kan met een boarding pass op de smartphone maar dat ga ik maar niet proberen. Stel je voor dat de stroom op is? Of er geen verbinding is? Of .... Ook heb ik gelijk maar een NS kaartje Elst - Schiphol gekocht, ook digitaal. Homeservice op en top. Geld kan ik nog niet thuis uit de laptop 'trekken'' , dus het flappen automaat heb ik fysiek bezocht. En zo direct ga ik de koffer inpakken. Op youtube even gekeken naar How to fold my jacket, dus dat moet wel lukken. Uiteraard de laders van telefoon, computer, fotocamara, scheerapparaat, video, etc. etc. mee. Zonder 230 volt ben je nergens meer. Ik ben benieuwd of ze daar in Ethiopie ook voldoende van hebben. En of er snel internet is. Dan kan ik mijn weblog mooi bijhouden. Morgen om 6.11 uur vertrekt de trein uit Elst. Dus het wordt vroeg opstaan...

Het is zover, volgende week naar Ethiopië

Het is zover! Vandaag ben ik in Brussel geweest op de ambassade van Ethiopië. Mijn paspoort is voorzien van een visum (handgeschreven) waarmee ik twee keer de luchthaven in Addis Ababa landinwaarts kan passeren. Volgende week donderdag hoop ik dit voor de eerste keer te doen. Het wordt een trip van 2 weken en is mijn eerste bezoek aan Afrika. Hoeveel zullen er nog volgen?
Het doel van mijn bezoek is de support van een lokale maatschappelijke instelling, Mary Joy. Het is een instelling die tal van activiteiten ontplooit op het terrein van preventieve gezondheidszorg, ontwikkelingsplannen maakt, zorgaanbod, etc. Samen met een lokale consultant ga ik een bijdrage leveren aan de actualisatie van het meerjarenplan. Het huidige plan is nammelijk afgelopen. We doen dit samen met de mensen van de instelling en lokale stakeholders. De komende weken richten we ons op de evaluatie van de afgelopen periode. Zijn de voorgenomen doelen gehaald? Zijn andere doelen toegevoegd? Is het meetbaar? Met als doel lessen te leren uit het verleden. In maart hoop ik opnieuw naar Ethiopië te gaan en de bijdrage te leveren aan het nieuwe plan. Met als belangrijkste aandachtspunt de juiste focus te kiezen. Ik ben reuze benieuwd hoe het gaat lopen. En je begrijpt vast dat ik er veel zin in heb. De Nederlandse partners in dit project zijn Moving Managment Foundation en Cordaid. Deze organisaties supporten Mary Joy op verschillende terreinen. De komende tijd ga ik opnieuw proberen mijn weblog regelmatig van updates te voorzien, zodat iedereen het kan meelezen. Voel je vrij om gebruik te maken van de reactiemogelijkheden!

Howth, een vissersplaatse aan de Ierse zee

We gaan weer een Ierse start maken. Wassen, aankleden en weer het Ierse ontbijt. Want een ontbijtje kun je het niet noemen. Vervolgens inpakken en wegwezen. Dit keer naar het vissersplaatje Howth, zo ergens tussen Dublin en de luchthaven. Harm geniet van de zonsopkomst en neemt daar hele mooie foto’s van. We lopen wat rond en genieten van alles wat we zien. Een eilandje voor de kust en gewoon een mooi uitzicht en zon. We zien veel palmbomen en ik realiseer met dat het een bijzonder klimaat is. Volgens mij is het er nooit heel koud en ook niet heel warm. En er is vast genoeg water. Dus blijkbaar een klimaat waarin specifieke palmbomen overleven en zelfs groeien! Mooie plaatjes dus.

Aan het einde van de ochtend leveren we de auto in en is er een transfer naar de Terminal. Dit keer kunnen we wel digitaal inchecken en we hebben geen support nodig. En vervolgens via de security check (alles af) door naar het shopping centre. Zoals bijna overal in de wereld is het veel kleiner dan op Schiphol. Maar de elektronicashop ontbreekt niet. Dus we neuzen weer even rond. Ook hier volop keuze in het Apple deel en veel tablets. We kopen niets, niet handig om nu mee te nemen.
Een voorspoedige vlucht brengt ons naar Schiphol en we missen vandaag een uurtje. De klok moet weer verzet worden, dit keer een dag met 23 uur. De tweetrapsraket van trein en auto brengt ons thuis in Elst. We delen de ervaringen met Betty en Christien, laden de foto’s in de computer. We zijn een ervaring rijker en we hebben alle drie genoten.

Dublin en omgeving

We slapen in een Iers hotel, dus nemen we ook het Ierse ontbijt. Worstjes, witte bonnen in tomatensaus, gebakken eieren, etc. Genoeg voor de hele dag. Het is een ervaring die je moet mee maken, maar of het gezond is? Maar we weten nu hoe een Ier zijn dag start!
Ons eerste doel is het Trinity College. De universiteit van Dublin, midden in het centrum. Op weg tussen ons parkeerplekje en de universiteit rapen we nog even twee geocaches. Ook Ierland kunnen we loggen. De universiteitsgebouwen zijn oud en laten veel historie zien. Het belangrijkste te bezoeken gebouw is de Library. Het ‘Book of Kells’ is daar ondergebracht. Een zeer oud uniek en zeer waardevol boek. Het is gemaakt rond het jaar 800, dus inderdaad heel oud. Uiteraard nemen we een kijkje. Onder een speciale lichtbron zijn enkele bladzijden zichtbaar. Niet teveel licht voor de verkleuring en net genoeg om toch nog wat te zien. Ook in de bibliotheek nemen we een kijken. Heel groot, hoog en oud. Ik leer dat deze bibliotheek alle boeken heeft die in Engeland en Ierland worden uitgegeven. Zij verzorgen het ‘patent’ en de wet zorgt ervoor dat ze van ieder boek gratis één exemplaar krijgen. Alleen de opslagkosten moeten ze zelf betalen. Er staan er dus immens veel.


Na al deze wetenschappelijke info storten we ons op de boulevard O’Connell. The place voor de moderne Ier. Een brede, moderne boulevard met veel winkels. En ondertussen ook nog bus- en autoverkeer. In het midden staat de Spire of Dublin. Een 120 m hoog kunstwerk. Het is een spitse stalen paal die uiteraard glimt. Inmiddels zijn er diverse bijnamen zoals "Stiletto in the Ghetto," de "Rod to God", de "Erection at the Intersection," en de "Stiffy by the Liffey". We nemen een mooie foto en lopen terug naar de auto.

Ons volgende reisdoel zijn de kliffen aan de Ierse zee. We verlaten Dublin in zuidelijke richten en vinden vrij snel het plaatsje aan zee. Hier is het veel rustiger dan in de stad. We nemen een lichte lunch en gaan vervolgens het voetpad langs de kust volgen. Een pad met mooi uitzicht en we genieten van de omgeving. Ondertussen rapen we de eerste Geocache van Europa. We vinden hierin een Travelbug die we maar meenemen. Deze moet terug naar Mallorca en dus zullen we het iets in de richting brengen. Na de kust is het tijd voor de bergen. We gaan door de Wicklow Mountains een toertje met de auto maken. Het is prachtige natuur en we genieten er van. Het is niet ver van de grote stad en toch een heel groot natuurgebied.

Uiteraard gaan we voor het avondprogramma terug naar Dublin. We bezoeken eerst ‘Occupy Damstreet’ en constateren dat de Ieren ook geglobaliseerd zijn. Blijkbaar is er ook hier weerstand tegen het banksysteem. Daarna staat een Iers diner en de bezoeken aan de pubs op het programma. Met gelijktijdig zicht op de TV’s met de voetbal wedstrijden. Ik heb het gevoel dat we er inderdaad helemaal uit zijn. Heerlijk en dat samen met mijn twee zoons! Rond 23.00 uur zijn we terug in het Hotel en wacht een bed nog steeds op ons. We benutten het dus maar.

Op naar Ierland

Vandaag vertrek ik met Harm en Bob naar Ierland. Al eerder hadden we besloten om met zijn drieën op stap te gaan ter gelegenheid van het afsluiten van het eerste jaar HBO onderwijs van mijn beide zonen. Ik heb een intensief en volgens mij gevarieerd programma uitgewerkt en we hebben er alle drie zin in. Onze Schiphol transfer is dit keer een tweetraps raket. Met de auto naar Abcoude waar een P&R station is. En vervolgens met de trein voor €2,50 per persoon naar Schiphol. Harm is gratis en Bob en ik zijn zo goedkoop omdat we met Harm meereizen. Mooie studentenregeling en zo zie ik de trein ook weer eens van binnen!
Rond de middag zijn we op Schiphol en gaan we inchecken. We vliegen Air Lingues en dus komen we snel in de Ierse stemming. Via internet inchecken is niet gelukt en ook op Schiphol redden we het niet bij de selfservice. Dus ons wacht het wachten in de rij. En dat terwijl we geen ruimbagage hebben. Na enige tijd worden we uit de rij ‘gevist’ omdat we geen ruimbagage hebben en kunnen we bij een desk inchecken waar speciaal voor mensen als ons ruimte is gemaakt. Dus geen koffers en alleen instapkaarten printen. En daarmee krijgen we de toegang tot het Schiphol Shopping Center. Harm was hier nog niet eerder geweest en het is nieuw voor hem. We lopen wat rond en bezoeken de handel voor elektronische speeltjes. Er is een mooie 3D camera van Sony, Bob en ik zien een fantastisch beeld. Harm niet, hij heeft helaas een ooghandicap waarmee hij geen diepte ziet. Hij hoeft dus niet te sparen voor deze camera. We nemen een lunch op Amerikaanse wijze en de hamburgers smaken goed. In Ierland besluiten we vooral Iers eten.

Het instappen verloopt op de gebruikelijke moderne wijze met wachten in de rij, tekort een bagage ruimte voor de handbagage en opproppen in het vliegtuig. Air Lingues vliegt mooi op tijd en we staan heel snel op Dublin Airport. De klok gaat ook een uurtje terug, dus daarom gaat het zo snel. Herz heeft de auto klaar staan en probeert ons nog een grotere aan te smeren. Voor een klein bedragje meer kunnen we een BMW X5 meenemen. Lijkt me niet handig in de stad Dublin, volgens mij alleen maar lastig parkeren. Dus dat doen we niet.
Als we de auto in de garage hebben gevonden starten we met het installeren van de TOMTOM. Helaas mist de sigarettenaansteker en dus het oplaadpunt voor het apparaat. De accu is al heel veel gebruikt dus we hebben 10 minuten te gaan. En daarna gaan we verder op de handbediening. Gelukkig beheerst Bob de vaardigheid van kaartlezen en konden we toch goed de weg vinden.

Aan de linkerkant van de weg scheuren we van het vliegveld naar de stad. Maar vrij snel staan we stil. Dublin is een stad met files. Heel veel files. Eigenlijk één lange file, zeker aan het einde van de middag. De wegen zijn onvoldoende aangepast aan een moderne manier van rijden. Als je rechtsaf slaat moet je wachten op de rij tegemoetkomend verkeer. Links systeem! En de verkeerslichten staan gelijktijdig op groen én rood. Dus feitelijk kunnen maar een paar auto’s per rondje door. En dat veroorzaakt files. Helaas.

Na de incheck bij het Hotel en de ‘afstort’ van de bagage gaan we naar de Docklands. Een voormalig havengebied dat getransformeerd wordt naar een nieuw zakendistrict. Er staan grote nieuwe gebouwen, half afgemaakte gebouwen en restanten van oude havenindustrie gebouwen. In de wijk staat de Dublin-Eye, een reuzenrad. Uiteraard laten we ons wat rondtollen en krijgen daarmee wat zicht op de omgeving. Het is een gebied waarvan ik vaststel dat herontwikkeling is gestart met ambitieuze plannen. Dat een deel is gerealiseerd en het nu stil ligt. De economische recessie heeft toegeslagen. Ik ben erg benieuwd wanneer het wordt afgemaakt. We stellen vast dat hier ’s avonds niets is te beleven en dus gaan we voor het avondeten de binnenstad van Dublin in.


Een kort ritje met de auto en we vinden snel het sfeervolle gebied. TempelBar is the place to be. Het uitgangsgebied met tal van pubs. We vinden snel een prima plek en doen ons tegoed aan een Ierse maaltijd. En uiteraard met een Guinness biertje. Nou biertje? Een pint is een best glas! En na de eerste pub volgt een tweede. Ook gezellig, met een vrolijk life ierse muziekje op de achtergrond. We zijn helemaal in de stemming.
Rond 23.00 uur storten we ons moe, maar voldaan op een bed. Het schijnt dat ik nog wat snurk, maar daar merk ik zelf niets van.

Weer naar huis, het zit er op

Vandaag de laatste dag IJsland. Na opnieuw een goede nachtrust (dit keer met goede gordijnen zodat het ook nacht lijkt) start onze laatste dag in IJsland. Het is zondag, dus om 7.30 uur IJslandse tijd (9.30 uur Nederlandse tijd) start onze kerk. Via de netbook en wifi op onze hotelkamer leggen we contact met onze eigen vertrouwde Koepelkerk in Arnhem. De technologie doet het goed en Gerben (ouderling van dienst) en Gert (predikant) komen luid en duidelijk door. De muziek is door de lage baudrate wat minder. Dit ligt vast niet aan de kwaliteit van de band ‘Sing It Out’, want die doen het altijd goed. Ook dit hotel heeft een gebruikelijk ontbijtbuffet, met gelukkig koffie. Dit is nodig voor mijn start-up. Bob vergeet bijna zijn zwemtas (moet nog terug na het uitchecken), maar na deze hindernis is onze route helder. Reykjavik uit en naar de Bleu Lagoon.

The Blue Lagoon, Bláa Lónið in het IJslands, is de naam van een geothermaal bad in de buurt vlak bij het vliegveld van IJsland. Het bad, of eigenlijk een meer, ligt in een oud met mossen begroeid lavaveld. Het water heeft een temperatuur van 39 graden Celsius en bevat ongeveer 2,5% zout. Het warme water is een bijproduct van de geothermische elektriciteitscentrale. Het water is rijk aan mineralen, silicaten en blauwwieren dat het een lichtblauwe, bijna opaliscerende kleur geeft. Het bad trekt veel mensen met de huidziekte psoriasis omdat het water een helende werking zou hebben. Na een bezoek van circa 2 uur komen we helemaal genezen uit het bad. We vonden het stoombad wel erg heet, maar de Lagoon was prima.

We toeren nog een ommetje en vroeg in de middag leveren we de auto af bij het verhuurbedrijf. De krassen die erop zaten bij aflevering konden we niet meer vinden, bedekt onder het stof. En we hebben geen deuken toegevoegd, dus zonder schadeclaim zijn we door het bedrijf naar de vertrekhal gebracht. Inchecken was zo gepiept en daarna de gebruikelijke activiteiten van de luchtreiziger. Wachten, wachten, rondhangen, etc. Vervolgens instappen en wegwezen. Wachten, wachten en na een prima vlucht de landing op Schiphol. Wachten, wachten, koffers naar P3 en naar huis. Om 23.30 uur zijn we veilig in Elst aangekomen. Een mooie, prachtige rondreis op IJsland zit op. De middelbare schooltijd van Bob is op een waardige manier afgesloten.

IJsland is echt een prachtig land. Waarom? De natuur! Spuitende geisers, watervallen, ruig landschap met rotsen, maar ook vele warmwaterbronnen. Rij je eerst door uitgestrekte lavavelden, zit je een paar minuten later opeens tussen de kraters. Loop je het ene moment op een zwart strand en vaar je het volgende moment tussen de ijsbergen. IJsland is telkens weer verrassend en dat maakt het land zo leuk. Het is er lekker dunbevolkt, en er is voldoende ruimte. En in juni is het de hele dag licht en is er volop de gelegenheid om daar van te genieten. Ook zin om een keer op IJsland te kijken?

Op naar Reykjavík

Vandaag een korte trip. Van Vik terug naar Reykjavík, een afstand van circa 200 km. Na een IJslandse ontbijt met vis vertrekken we naar een een berg die opstijgt uit de zee. Met als doel om de papagaaiduikers te bekijken. Helaas komen we een hek op de weg tegen en kunnen we niet verder. Het is broedseizoen en we mogen na 25 juni terugkomen voor een bezoek. Helaas vandaag geen papagaaiduikers.

We storten is vervolgens op de wegen naar de vulkaan Eyjafjallajökull. Er ligt er veel as op de wegen. Op een weggetje vinden we een busje dat geheel is vastgelopen. Een 4WD biedt de oplossing en trekt het los. Hoog boven de bergen zien we iets van de vulkaan. Uitsluitend een wolk, er komt alleen nog maar stoom uit de vulkaan. En er liggen geen wegen naar boven. We besluiten om ons op het water te richten.

Eerst bezoeken we een mooie waterval in Skógar. En daarna de waterval Seljelandsfoss.Dit een een waterval waar je als toegift achter langs kunt lopen. En er liggen twee caches. Één hebben we gevonden en de ander is voor ons onvindbaar. En voor de helft van de geocachers die deze gezocht hebben ook. Ongetwijfeld voor de gevorderde geocacher en dat zijn wij nog niet. Bij een grote waterval zoeken we nog een cache en we nemen de Travel-Bug die erin zit mee. Misschien volgende week in Barcelona droppen, dan reist deze bug wat km. En dat was de bedoeling van de eigenaar.

Rond 15.00 uur komen we aan in Hotel Cabin. Het hotel blijkt overboekt te zijn en we moeten uitwijken naar hotel Björk. Dit is een iets mooier hotel dat dichter bij het centrum van Reykjavik ligt. En gratis internet-wifi heeft. Hier kunnen we vast goed slapen. We zijn eerst de stad ingegaan. Wat souvenirtjes gekocht..., dit hoort er toch bij. Allemaal made in China! En vervolgens gegeten, we kozen het lamsmenu. Een prima keuze en het was een heerlijk schaapje.

We besluiten de stadwandeling met een bezoek aan de kerk. De Hallgrímskirkja is een kerk in Reykjavik en tevens het hoogste gebouw van IJsland. De ontwerper van de kerk, Guðjón Samúelsson, heeft zich voor het ontwerp van de kerk laten inspireren door de basaltpartijen die te vinden zijn op IJsland. We hebben de moeite genomen om naar de top te gaan en genoten van het uitzicht over Reykjavík. Een hele kleurige stad.