vrijdag 4 mei 2018

De laatste dag

Het ziet er weer bijna op. Vandaag is de laatste dag van de vader-dochter reis. Ons vliegtuig vertrekt aan het einde van de middag dus we kunnen nog één activiteit bij Dublin doen. Het wordt de lokale dierentuin, op 6 autominuten van ons hotel. Lekker dichtbij en volgens de recensies is het een mooi en sfeervol park. Ondanks onze BurgersZoo ervaringen gaan we het een kansje geven. Maar eerst nog even een ontbijtje in ons hotel (Charleville Lodge).

Om 9.30 uur gaat het park open en keurig op tijd staan we als eerste in de rij. Oftewel bij binnenkomst is het hele dierenpark voor ons alleen. Je begrijpt dat dit maar een kort moment is, hoewel het op de vroege vrijdagochtend best rustig blijft. Het is een mooi park dat midden in het drukke Dublin ligt. Mooi aangelegd, goed ingepast en zeker een uitstraling vanuit de 'natuurlijke habitat'. De Dublin Zoo heeft diverse (ernstig) bedreigde diersoorten en werkt actief in verschillende Europese fokprogramma's. We vinden het park een aanrader voor wie van dierentuinen houdt.

Vervolgens richting de airport. Uiteraard de auto aftanken, inleveren. Geen schade, dus de waarborgsom kan terug. Inchecken bij Ryanair. In Dublin is inmiddels ook selfservice om de koffers te labelen (spaart Ryanair weer kosten uit) en vervolgens nog even wachten. Omdat het weekend een bankholiday is zijn er meer mensen die op reis zijn of gaan. Best druk. Precies op tijd vertrekken we en iets eerder komen we aan. Het Ryanair 'op tijd vliegen' deuntje komt langs en op Schiphol worden we opgewacht door Betty en Diederik. Nog even samen wat eten en vervolgens scheiden de wegen van vader en dochter. Christien en Diederik reizen naar hun huisje in Wezep en Betty en ik gaan met de trein naar Elst. Het was een zeer waardevolle en leuke vader-dochter reis. Ook dit kan ik iedere vader die een dochter heeft aanraden. Erg leuk om te doen en niet uitstellen tot volgend jaar wat je ook nu kunt doen!

donderdag 3 mei 2018

Echt Iers

De Atlantische westkust en Dublin. Twee uitersten van Ierland. De westkust is vooral natuur en Dublin is wat anders ..... We starten vandaag aan de westkust en gaan vervolgens 'overland' naar Dublin. We steken als het ware het Ierse continent over. Eerst bezoeken we de cliffen van Moher en daarna gaan we naar Dublin. Als voorbereiding op ons vertrek naar Nederland, dit komt weer in zicht.

Als we opstaan wordt het al snel duidelijk dat we vandaag Iers weer kunnen verwachten. Het regent en het is de vraag of er opklaringen zijn te verwachten. Volgens buienradar wel, maar of dat in Ierland ook te vertrouwen is? We starten met een etappe van de Wild Atlantic Route langs de kust, en dat geeft iedere keer weer mooie uitzichten. Enerzijds de Atlantische kust en anderzijds de landzijde van een groen landschap, met hier en daar wat bebouwing.

Ons eerste 'event' zijn de kliffen van Moher. De Kliffen van Moher (Engels: Cliffs of Moher, Iers: Aillte an Mhothair), gelegen in het graafschap Clare in Ierland behoren tot de hoogste klifkusten in Europa. De kliffen bestaan uit kalksteen en strekken zich uit over een lengte van acht kilometer aan de Ierse westkust. De kliffen rijzen 120 meter op uit de Atlantische Oceaan bij Hag's Head. Het hoogste punt ligt op 214 m.Tegenwoordig behoren de kliffen tot de meest bezochte plekken in Ierland, en dus willen we daar ook een kijkje nemen. We zijn uiteindelijk ook maar gewone toeristen. Bij aankomst wordt ons duidelijk dat we de kliffen vanuit een Ierse blik gaan bekijken. In mist en met enige 'nattigheid'.  En ook met deze blik is het best indrukwekkend. De mistige 'spanning' met veel wind heeft ook iets. Een bijzondere fraaie Atlantische kust!

Daarna de tocht naar Dublin. Een route van circa 3 uur, dwars door Ierland. De cruisecontrol werkt prima, lekker rustig en gewoon doorrijden. Hier en daar even iets versnellen of vertraging en als het wat drukker wordt ben je al in de omgeving van Dublin. We hebben een kamer geboekt in het Charleville Lodge Hotel. Een hotel wat ik van een eerder bezoek in 2011 met Harm en Bob ken. Een prima plek in een wat 'verouderde' wijk van Dublin. Het is wel even zoeken naar een restaurant op loopafstand, maar uiteindelijk vinden we een goed Italiaans restaurantje. Gezellig plekje met prima eten. Via Whatsapp hebben we contact met het thuisfront. Een digitale 'proost' is het maximale wat mogelijk is. Morgen een live-herkansing.


woensdag 2 mei 2018

Dagje natuur en cultuur

Vandaag is de enige dag in onze vader-dochter trip waarop we onze koffers achterlaten op de hotelkamer. Vanavond komen we namelijk weer terug op onze locatie vlakbij Galway. Op ons programma staat een route via de Galway bay, langs de westkust naar de streek Connemare. We gaan daar de abdij van Kylemore bezoeken. En in de middag gaan we het plaatsje Galway met een bezoek vereren. Om 8.00 uur is het tijd om op te staan. Ruim voor de smartphone-wekker aangeeft dat het zo laat is ben ik wakker. En dus kan ik de accu sparen voor de rest van de dag. In het hotel een keuze uit verschillende ontbijten en na de Ierse ervaring van gisteren heeft toch het continental-breakfast mijn voorkeur. Dit is ruim voldoende voor mij. En Christien kiest dit keer de gezonde ontbijtversie. Pap met fruit en honing. Ze vertelt me dat dit de pap is die haar schoonvader ook altijd op de vroege ochtend naar binnen werkt.

Rond 9.00 uur vertrekken we uit het hotel en we volgen een prachtige route langs de kust. Mooie vergezichten over de Galway bay met wisselende bewolking. Soms een buitje en vlak daarna strak blauw en zonnig. Het tweede deel van de route gaat door heuvels, bergen met daartussen diverse meren. Het is een mooi natuurgebied en je kunt er genieten van hele verschillende vergezichten. Rond lunchtijd komen we aan in Kylemore.

Kylemore is ooit in de 19e eeuw gebouwd door een zekere Henry die een cadeautje voor zijn vrouw heeft gemaakt. Een prachtig landhuis (zomerhuisje) aan een meer met een Victoriaanse tuin. Later is het leeg komen te staan en heeft een groep Belgische nonnen (vluchtelingen uit de 1e wereldoorlog) het gekocht en zij hebben er een abdij van gemaakt. Onderdeel van de abdij was een kostschool voor meisjes. Tot 2010 is het complex in gebruik geweest voor het onderwijs dat de nonnen gaven. Inmiddels is dit deel gesloten, is het complex gerestaureerd en opengesteld voor bezoekers. En daarmee is een toeristenstroom (met bussen vol) op gang gekomen. Het is namelijk een prachtige plek en ook de tuin is zeer bijzonder (Victoriaans) ingericht. Een juweeltje voor de liefhebber.

In de middag rijden we verder (terug) naar Galway. Galway is het bestuurlijke centrum van west Ierland en daarmee een behoorlijk stadje. Het is bekend van de muziek, pubs en restaurants. En dus weten we wat we op het programma kunnen zetten. Shoppen en ondertussen genieten van Ierse muziek, eten en drinken. En dat lukt ons als vader en dochter prima. Op straat diverse muzikanten en ook in de pub waar we eten is (Ierse) live muziek. Het laatste tochtje naar ons hotel is maar een klein eindje. En opnieuw kunnen we de balans van de dag opmaken: het was weer een hele leuke dag!

dinsdag 1 mei 2018

Verder langs de Ierse westkust

We worden wakker in het plaatsje Burtonport in Donegal. Dit is een plekje in het noord-westen van Ierland. Vandaag gaan we richting het zuiden. Ons doel is een hotelletje in Oranmore dat in het 'midden-westen' van Ierland ligt, vlakbij het overbekende Galway. Mogelijk ken je het liedje van Ed Sheeron - Galway Girl?

Om onze bestemming te bereiken is het best een eindje rijden. Gedeeltelijk langs de kust, delen door prachtige natuurgebieden en een klein deel door overwegend wat kleinere plaatsen. Vandaag is een echte road-trip dag. Veel rijden, veel kijken en hier en daar een stop met uitzichten. Veelal kustgebieden, stranden en een kasteel (Classiebawn Castle) bij Mullaghmore. Het vakantieplekje van de familie van Louis Mountbatten. Ken je hem nog? Ooit commandant van de Britse Marine en in 1979 bij een bomaanslag van de IRA om het leven gekomen.

In Sligo maken we een stop voor de lunch. Een klein stadje en we nemen een sandwich. Vandaag is het weer wat minder en krijgt het gras wat het nodig heeft. Water! Wij zijn daar iets minder gelukkig mee maar dat doet er niet toe. We leren hiermee Ierland ook kennen zoals het veelal is. Wat grijzer en minder blauw dan we het tot op heden hebben gezien.

Het laatste stuk vanaf Sligo naar Galway is opnieuw een uurtje of twee rijden. Aan het einde valt het mij op dat er een oranje lampje met een pompje brandt. Waarschijnlijk is de dieseltank bijna leeg. Oftewel op naar de eerste benzinepomp en volgieten maar. Waarschijnlijk net op tijd, we moeten ruim 55 liter diesel afrekenen. Inmiddels is het hotel vlakbij en vinden we ons plekje voor de aankomende nacht.In het hotel is een Italiaanse restaurant, dus vanavond even geen Iers eten maar een degelijke Italiaanse maaltijd. Lasagne en spaghetti staan op ons menu. We genieten ervan en ondertussen bedenken we de plannen voor de komende dagen. We hebben inmiddels veel gedaan en er staan ook nog enkele leuke activiteiten in de planning.

maandag 30 april 2018

Van de Coastal route naar de WIld Atlantic Way

En opnieuw schijnt de zon! Als we de gordijnen open doen blijkt dat er weer een zonnige dag op ons wacht. Ook vandaag wordt het weer prachtig. Vandaag nemen we het laatste deel van de Causeway Coastal Route en bezoeken we Londonderry. Daarna gaan we onze tocht vervolgen aan de Ierse westkust (Atlantische zijde) en gaan we een deel van de Wild Atlantic Way rijden. Vast ook een mooie tocht.

Na het ontbijt en het uitchecken maken we een kort uitstapje naar Dunluce Castle. Dit kasteel uit de middeleeuwen ligt heel erg mooi op de kliffen, hoog boven de zee. Het is een typisch 'Iers' en vervallen kasteel. Oftewel de resten van de muren en op de grond gras. En prachtige uitzichten op en vanaf het kasteel. Het is nu een hele mooie plek om rond te lopen en het was vast vroeger ook een hele mooie plek om te wonen. Dit wonen is al honderden jaren niet meer mogelijk, of men moet als woonvorm kamperen hebben. De illustraties die we zien geven wel een heel mooi beeld hoe het ooit was. Dus we kunnen ons hiervan een goede voorstelling maken.

Na het bezoek aan het kasteel rijden we het laatste deel van de Causeway Coastal Route en komen we uit in Londenderry. Dit is qua omvang de 2e stad van Noord-Ierland. Het oudste deel is een ommuurde stad en we lopen over een deel van deze oude muur. Ook bezoeken we het 'nieuwe stadhuis' uit het einde van de 19e eeuw. En we lopen over de nieuwe Peace Brug (2011) over de rivier. Een brug die het overwegend protestantse deel verbindt met het overwegend katholieke deel van de stad. Er zijn geen controle posten, wachten, roadbloks o.i.d. en ook militairen zien we niet. Het lijkt of er in Noord Ierland toch echt serieuze tekenen van vrede zijn. Wat er onderhuids nog is weten we niet.

Na het bezoek aan de stad bezoeken we Grianan of Aileach, een zeer oud fort uit de 9e eeuw. Vooral de ligging is heel erg mooi. Op slechts 244 meter maar met een fantastisch uitzicht op de hele regio. Het is helder weer en we kunnen heel ver kijken. Het is een prachtig gezicht! Daarna vervolgen we onze route in Ierland. Overigens is de grens tussen Noord-Ierland (Verenigd Koninkrijk) en Ierland nauwelijks zichtbaar. Alleen de kwaliteit van de weg verschilt iets ....

We gaan op weg naar onze volgende slaapplek. Via de navigatie van google-maps hebben we ingesteld dat we naar de Island-View b&b gaan. Bij aankomst blijken dit niet de juiste plek te zijn omdat er verschillende in de provincie Donegal met deze naam zijn. En we zijn bij de verkeerde en de eigenaar vertelt dat dit vaker voorkomt. Ons plekje is ruim een uur rijden naar het noord-westen. Een extra tocht langs de Wild Atlantic Way. Oftewel we moeten nog een eindje langs een hele mooie weg rijden. Gelukkig is dit geen straf en rijden we door een prachtige omgeving. Rond 17.30 uur bereiken we de juiste b&b en kunnen we inchecken. In het nabij gelegen dorp (met een leuk, klein haventje) is één restaurant. Het is dus niet lastig te kiezen waar we gaan eten. En het eten is er prima. En daarmee is deze dag opnieuw een zeer geslaagde dag in de roadtrip van vader en dochter Luursema!

zondag 29 april 2018

Causeway Coastal Route (Northern Ireland)

Vandaag staat de noordelijke kust van Noord Ierland op het programma. We gaan vanaf Belfast een ongelooflijk mooie route volgen en we hebben vandaag heel erg veel geluk. Het is vandaag prachtig weer, zonnig, helder en prachtige vergezichten. In alle rust kunnen we de weg volgen en hier en daar stappen we uit de auto. Onderweg hebben we prachtige vergezichten en genieten we van de prachtige natuur.

Onze dag start met een ontbijt in het motel. Scrambled egg met toast en uiteraard koffie om op gang te komen. De machine loopt weer, alles inpakken want bijna iedere dag slapen we op een andere plek. Alles is ingepakt en we gaan verder met onze roadtrip om Ierland. Via Belfast naar de kust en vervolgens in de tour-stand genieten van de uitzichten en hier en daar een stop. Prachtige vergezichten, mooie weggetjes, veel bloeiende planten. Er is veel moois waar we van genieten. We bezoeken de .... bay en maken een paar mooie foto shoots. Vervolgens staat de touwbrug van Carrack-a-rede op het programma. Tussen twee rotsen is een touwbrug gespannen over een klif van circa 30 meter hoogte. Best hoog! En ondertussen prachtige uitzichten op de Noord Ierse kust. En het is heel mooi zonnig weer, dus we kunnen prachtige foto's nemen.

Het volgende bezoek is aan de Giant's Causeway. Het is de parel van de gekartelde kust en tevens een Unesco Werelderfgoedplaats. De Giant's Causeway met zijn 40.000 basalten pilaren die zijn gevormd door gesmolten lava die afkoelden in de vorm van zeshoekige, donkere stapstenen. Volgens de legende van de Causeway bouwde de grote Keltische krijger Finn MacCool de basalten weg naar Schotland om een rivaliserende reus, Benandonner, uit te dagen. Wetenschappers geloven echter dat de Giant's Causeway is ontstaan door een vulkaanuitbarsting 60 miljoen jaar geleden. De Giant's Causeway was het laatste 'event' dat Christien in haar profielwerkstuk heeft verwerkt en dat zij nog niet bezocht had. Oftewel met dit bezoek is een lang gekoesterde wens vervuld. En het is inderdaad een prachtige plek op aarde. Niet voor niks is het een Unesco Werelderfgoedplaats. Helaas zijn we niet de enigen die er een bezoek aan brengen.

Het laatste deel van de Causeway Costal Route dat we nemen is kort. Onze overnachting is in Portrush. Een klein plaatsje midden in de Causeway. We overnachten in de Inn at the Coast, dus de naam geeft informatie over de plek waar we overnachten. Een prima *** hotel met een restaurant. Ruime kamers en een heerlijke badkuip. Ons laatste programma onderdeel is een wandeling langs de kust en uiteraard een zoektocht naar enkele geocaches. Gevonden!

zaterdag 28 april 2018

Historie in Belfast

De tweede dag van de vader-dochter reis. Van Skerries in Ierland naar het Noorden van Ierland. Oftewel van Ierland naar het Verenigd Koninkrijk. Binnenkort dus een tocht van binnen naar buiten de EU! We maken dit historische tochtje van Skerries naar Belfast in 1,5 uur. En de grens van het Verenigd Koninkrijk passeer je bijna ongemerkt. De maximum snelheid is alleen ineens veel langzamer van 80 naar 50. Of misschien is dit wel bijna hetzelfde? En de afritten zijn nog maar 3/4? Overigens rijden de tegenliggers nog steeds rechts.

 Onze eerste doel is het Titanic experience center. In de oude docklands van Belfast is een museum gebouwd dat een herinnering in beeld brengt aan de periode waarin de Titanic gebouwd is. Een attractie waarover wordt gecommuniceerd dat het een 'world leading tourist attraction' is. En inderdaad het is erg mooi. In het museum worden we meegenomen naar het Verenigd Koninkrijk van voor de 1e wereldoorlog. Een periode waar het enorme Britse rijk over de hele wereld lag. Een periode waarin het ook bloeide in Ierland en zeker ook in Belfast. Enorme groei en een bloeiende periode waarin veel ontwikkelingen ontstonden. Een periode waar in Belfast schepen werden gebouwd met immense capaciteiten. Schepen zoals de Titanic! Het museum laat de geschiedenis van het gebied en de scheepsbouw zien. We krijgen een indruk van de omvang en de geweldige prestatie die geleverd is. En in het buitengebied zien we waar de Titanic is gebouwd, in welk dock het schip is afgebouwd. En we zien een film over de zoektocht naar de resten van Titanic. Het schip ligt nog steeds op de zeebodem op ruim 3.000 meter diepte.

Na de docklands gaan we de recente geschiedenis van Belfast bekijken. We brengen een bezoek aan de peace-wall. De nog steeds bestaande muur tussen de protestanten en de katholieken. Oftewel tussen de Engelsen en de Ieren. Het is wel een hele hoge muur, veel hoger dan de Berlijnse muur en de muur op de Westbank! Toch lijkt hier wat vrede in zicht. De doorgangen in de muur zijn open, er is geen bewaking meer en we kunnen ons geheel vrij bewegen. De 'tranen' liggen wel voor het oprapen en het drama van de conflicten voelen we wel. Er is veel onschuldig bloed gevloeid. Goed om dit ook als vader en dochter te beleven. Om zo samen wat te beleven en te zien. Leuk om te doen!

Tot slot zoeken we ons motel op. Opnieuw een motel dat we via Booking.com hebben gevonden. Dit keer is alles wat kleiner en krapper. Maar we redden ons wel. Op loopafstand een lokaal restaurant met prima eten en morgenvroeg staat er vast weer een ontbijt klaar. Het was opnieuw een leuke dag.