zondag 7 mei 2017

Een dag met 30 uur, terug naar huis

Vandaag wordt een lange dag. Voor mij gaat 7 mei 2017 de geschiedenis in als een dag met 30 uur. Zomaar een dag waarop je langer leeft.  Hoe kan dat? Omdat ik van Hong Kong naar Amsterdam vlieg en daarmee 6 tijdszones verder ga. Enkele dagen geleden ergens op 4 en/of 5 mei heb ik er in één nacht ook 6 uur ‘verloren’.  Het  gemiddelde blijft dus nog steeds op 24 uur.


Maar eerst wat formele handelingen. Opstaan, wassen, ontbijt en uitchecken. Het Best Western Hotel op Hong Kong Island heeft het gebruikelijk Chinese ontbijtmenu, in een restaurant ergens op de 6e verdieping. Voor Hong Kong begrippen is dat beneden. Er is voldoende te eten, eigenlijk voor mij teveel keus en uiteraard koffie om echt wakker te worden. Daarna even terug naar mijn kamer op de 37e verdieping (wat een uitzicht) en daarna uitchecken op de 3e verdieping. Op naar de airport transfer, die uiteraard op straatniveau vertrekt.

Keurig op tijd staat de bus klaar. Het wordt een fantastische rit door Hong Kong. Bij verschillende hotels worden cliënten opgehaald en daarmee wordt het een prachtige stadstour. We rijden eerst langs vele voornamelijk hoge gebouwen op Hong Kong Island. Eerder was ik daar in 1984 en leek het me toen al vol. Sinds dat moment blijkt er toch nog heel veel bijgebouwd! Op vele plaatsen zijn toch weer nieuwe gebouwen gerealiseerd en uiteraard allemaal in hoogbouw.  Op Wikipedia staat dat de bevolkingsdichtheid er 16.390 mensen/km2 wonen. (In Nederland 409 personen/m2).

Na de rit door Hong Kong Island gaan we via een tunnel naar Hong Kong Kowloon. Ook een heel intensief volgebouwd gebied. De bevolkingsdichtheid van dit gebied is nog veel groter en bedraagt 44.000 personen/km2.  Oftewel voor iedere inwoner is er 22 m2 grond, best weinig toch? Eigenlijk is het gewoon allemaal beton, beton en nog eens beton. En voor al deze mensen zijn natuurlijk ook winkels, kantoren, sportvoorzieningen, etc. etc. De busrit laat me ook een gedeelte van dit stadsdeel zien en vervolgens rijden we over snelle wegen richting het ‘nieuwe’ vliegveld. Bij mijn vorig bezoek lag het vliegveld nog midden in de stad (deze is nu volgebouwd) en er is buiten de stad een compleet nieuwe luchthaven gebouwd. Een snelweg brengt ons daar naartoe. Ondertussen zien we glimpen van de nieuwe brug die er gebouwd wordt over de monding van de Pearle-rivier.  Deze langste brug van de wereld (50 km) gaat bestaan uit 3 grote hangbruggen, waarvan de langste een afstand van 460 meter overbrugd. Oftewel een mega-project. Naar verwachting 2018/2019 gereed.

Ruim op tijd ben ik op de luchthaven. Inchecken is niet nodig ik had me al digitaal aangemeld en ruimbagage heb ik niet. Alle tijd voor een bakkie koffie met wat lekkers. Ik ga op zoek naar de SkyTeam Lounge waar het prima wachten is. Ook daar staat weer een compleet buffet klaar en ik maak gebruik van een klein deel daarvan. Het koffieautomaat is daar voor mij een vrij belangrijk onderdeel van. Om 11.30 uur is het tijd voor boarding en krijg ik mijn eerste thuisgevoel. Een gastvrije ontvangst in het Nederlandse door ‘onze’ blauwe trots. Ik vind mijn weg naar stoelnummer 73A, op de verdieping,  waar ik me de volgende 11 uur moet zien te vermaken. Het Nederlandse krantje ligt voor mij klaar en met een tablet met het boek ‘Judas’ van Astrid Hollleeder gaat dat vast lukken. En de inwendige mens wordt goed verzorgd door de medewerkers van de KLM. De captain geeft nog even een persoonlijke toelichting op het vluchtplan (goed te weten wie er aan de knuppel zit). We nemen de noordelijke route over Mongolië.  Als ik ooit  de zijderoute ga rijden zal ik even omhoog kijken of er een KLM toestel overkomt en zwaaien!

Ruim op tijd landt de Boeing 747 op Schiphol. Betty, Christien en Diederik staan me op te wachten en daarmee wordt het een hele gezellige autoreis naar Elst. Ik ben weer thuis. Het was een mooi avontuur en ondertussen heb ik een mooie opdracht voor MaPaLaNa gescoord. Moet ik misschien toch wat Chinese woorden gaan leren?

zaterdag 6 mei 2017

Verschillende China’s en een formeel moment

Goed geslapen! Was ook wel even nodig na zo'n drukke dag. Maar ook vandaag is er weer een fors programma af te werken. Mijn allereerste behoefte is een ontbijt en dus ga ik naar het restaurant op de 2e bouwlaag. Er is een ontbijtbuffet, handig voor als je de chinese taal niet eigen bent en ook de bediening weinig begrijpt van de talen die ik spreek. Ik kan gewoon pakken wat ik voor dit ochtendmoment eet- en drinkbaar vindt. Een croissant met lokale jam, een broodje met ei en uiteraard een bakkie koffie. Alles is er wat ik nodig heb. Overigens is er veel meer, je kunt op dit vroege tijdstip van de dag een complete maaltijd nuttigen in het hotel. Niets voor mij.

  Nadat de maag gevuld is ga ik op lokale verkenning. Ik heb een ochtendwandeling op het programma gezet, omdat ik ZhuHai verder wil verkennen. Hoe leven en wonen de mensen in dit deel van China? Ik ga een wandeling van circa 2 uur maken. Gewoon ontdekken hoe het leven op zaterdagmorgen is en ondertussen een geocache zoeken en vinden. Het valt mij op dat de auto’s die ik zie rijden gemiddeld toch iets groter zijn dan in Nederland. Daarnaast valt op dat er veel geld is, want er rijden veel auto’s van het merk Porsche, BMW, Mercedes, Audi, etc. En van de Japanse/Koreaanse merken valt mij op dat het vooral de grotere en duurdere uitvoeringen zijn. Toch een heel ander straatbeeld dan 33 jaar geleden in Shenzhen!

Mijn zoektocht naar een geocache mislukt. Niet gevonden en dus de trackable die ik speciaal heb meegenomen komt weer terug naar Nederland. Jammer maar helaas. Ik sluit mijn wandeling af aan het strand met een cappuccino en iets te eten. Daarna nog even langs  supermarkt waar ik zelf mijn lunch heb uitgezocht. Wel zo handig, want ik heb geen zin om mij uitputtend te verdiepen in een chinese lunchkaart.




Vanmiddag is het hoogtepunt van de reis gepland. Ik ga op bezoek bij Huamao Industrial Group om het voorstel dat ik heb gemaakt te bespreken. Ik heb een ontmoeting met de CEO en de vice General Manager. Ik krijg een uitleg wat het bedrijf allemaal doet. Een groot deel van de activiteiten bestaat uit projectontwikkeling in het vastgoed. Enerzijds risicodragend door de aankoop van grond en de verkoop van ‘luxe’ woningen en anderzijds als bouwer in opdracht van overheid en particuliere opdrachtgevers. Daarnaast wordt handel gedreven. Het is een mooi bedrijf dat volop bruist van activiteiten in het moderne, marktgerichte China. En voor de excellente medewerkers willen ze graag een leuke reis naar Nederland. Mijn voorstel dat gericht is op Inspireren en Verbinden en een aantrekkelijk toeristisch programma sluit goed aan. Oftewel we tekenen de opgestelde voorstellen en daarmee heeft MaPaLaNa zijn eerste opdracht uit China. In Chinese governance betekent dit dat de regering het nog moet goedkeuren voordat het geld naar Nederland overgemaakt wordt. De verwachting is dat dit circa 3 weken doorlooptijd kost. Oftewel er is een mooie overkomst gesloten en we spreken de hoop uit dat er nog veel mooie samenwerkingen op volgen.



Alles lukt en ik vaar naar Hong Kong/Macou Port. Waar zou deze haven in Hong Kong zijn? Erg bekend ben ik er niet. Een hotel heb ik er niet geboekt. Waar kan ik slapen vannacht. Een klein avontuur. Bij aankomst nog even door de douane en ik beland in een grote shopping mall. Ik zoek toeristische informatie, maar helaas deze is nergens te vinden. Hoe kan ik het vervolg aanpakken? De oplossing is de McDonald! Wat eten en gelijk met Free-Wifi aan de slag om te bezien waar ik kan slapen en hoe ik morgen naar het vliegveld kan komen. En Hong Kong is anders dan China en dus kan ik gelukkig google weer gewoon gebruiken. Ik vind waar ik ben, ik zoek een hotel met een airport-transfer en wil graag op Hong Kong Island slapen. Daar wil ik graag nog even rondkijken. Zou er veel veranderd zijn naar 33 jaar?


Ik ga met de taxi naar het gevonden hotel en met een beetje onderhandelen krijg ik een mooie kamer op de 37e verdieping. Mooi plekje, ook ’s avonds. Prachtig uitzicht op het levendige Hong Kong, ook in de avonduren. En uiteraard benut ik alle mogelijkheden die er zijn. Oftewel ik ga nog even op stap en maak een wandeling door Hong Kong. Let op, links rijden (voormalig Brits). Veel dubbeldekkers, ook trams en heel veel licht, shops, reclame, drukte, … Het is prachtig om hier nog even beschouwend rond te lopen. Het is nog steeds een hele drukke stad met heel veel hoogbouw. En zelfs op zaterdagavond om 22.30 uur is het nog erg druk. Leuk om mee te maken, hoewel ik er niet zou willen wonen.

Inmiddels is het laat op de avond. Op mijn hotelkamer geniet ik nog even van het uitzicht, een biertje en ondertussen schrijf ik deze weblog. Met uitzicht op de ‘lichtbak’ Hong Kong met aan de overkant Kowloon. Het is tijd om te gaan slapen. Morgen is weer een drukke dag, het is de bedoeling dat ik terugkeer naar Nederland.  

Lees meer over de volgende dag

vrijdag 5 mei 2017

Na 33 jaar terug in China, een nieuw avontuur


Een nieuw avontuur, lees je mee? Enige weken geleden ben ik benaderd door een bedrijf uit China. Een beursgenoteerd bedrijf dat actief is in projectontwikkeling en handel, en gevestigd is in ZhuHai. Zij waren op zoek naar een bedrijf dat een excursie in Nederland kan en wil organiseren voor de excellente medewerkers en enkele externe relaties. Er lag een eenvoudige vraag: is dat iets voor MaPaLaNa? Met de kernbegrippen Inspireren en Verbinden had ik daar geen twijfel over, leuk! Een emaildialoog kwam op gang, een telefoongesprek, een contractvoorstel, wat aanpassingen en er was best een klik. Een mogelijke deal ligt op tafel om  280 chinezen in Nederland ontvangen, beste een leuke opdracht toch? Om tot een zakelijke deal te komen hoort daar natuurlijk ook een ontmoeting bij en het ‘tekenmoment’. Oftewel op naar ZhuHai, aan de monding van de Pearle Rivier, op 70 minuten varen van Hong Kong Airport. De laatste onderhandelingen en naar ik hoop het tekenen van een overeenkomst. En daarvoor is een tocht naar China nodig, daar is dit bedrijf gehuisvest.

Donderdag 4 mei is het zover, ik heb een korte trip naar China voorbereid. Met de trein naar Schiphol en met een vlucht van de KLM rechtstreeks naar Hong Kong. Voor mij terug naar Hong Kong, waar ik  in 1984 voor het laatst geweest ben. Toen nog een Britse kroonkolonie en nu een onderdeel van China. Er is vast veel veranderd in dit gebied. Ben jij er wel eens geweest? De Chinese maatschappij heeft zich in de vaart der volken ontwikkeld en inmiddels zijn er 1,4 miljard, best veel, Circa 20% van de wereldbevolking is daarmee Chinees. En het bruist van economische activiteiten.

Omdat het een tripje van slechts enkele dagen is hoort daar wat comfort bij, dus zoals KLM het noemt een reis met World Businessclass. Een heerlijk driegangenmenu met een maissoep, Ierse Beef en een kaasplankje. Uiteraard een heerlijk wijntje en daarna een tukje doen. Er is genoeg voetenruimte - flatbed- zoals dat heet, oftewel bijna een gewoon bed. Alleen bij de voeten iets smaller, maar toch nog best redelijk geslapen. Een voorspoedige reis brengt mij in 11 uur naar Hong Kong. En zoals gebruikelijk een Bolshuisje vlak voor de landing. Op het vliegveld van Hong Kong moet ik overstappen bij de Skypier op de Ferry naar ZhuHai, een bootreis van slechts 70 minuten. Ik reis first-class en ben de enige aan boord in deze klasse (toch nog communistisch?), dus alle window-seats mag ik gebruiken. En ik krijg ook nog een miniworstenbroodje, banaantje en jus d’orange. Prima service.

Keurig op tijd kom ik aan in de haven van ZhuHai. Daar is nog één probleem te overwinnen. Bijna iedereen verbaast zich erover dat ik vooraf geen visum heb geregeld. Bij de douane kom ik er ook niet direct door! Er schijnt tussen de ferry en de douane nog een politiepost te zijn. Dus op zoek naar een oplossing en het lukt. Voor een gering bedrag lukt het me een visum voor 3 dagen toegang tot ZhuHai te regelen. Weer een bladzijde vol in mijn paspoort (mooie plakkerd) en ik kan weer verder, China in. En mijn contactpersoon Richard, bij het Chinese bedrijf staat mij inderdaad op te wachten. De e-mails en het telefoongesprek waren geen ‘fake’, ze bestaan echt. En ik ben na 33 jaar opnieuw in China.

Eerst naar het hotel, even opfrissen. Dat is wel nodig naar zo’n lange reis. In dit deel van China zijn prachtige en prima hotels. Voldoende sterren voor kwaliteit, hoogstens spreken ze de talen wat minder. Gelukkig heb ik Richard en dus gaat het inchecken soepel en ik lig snel ontspannen in bed. Even bijkomen van de reis! Ik was nog wat overdressed, het is hier 30 graden en de palmbomen groeien goed. De korte blouse kan aan, maar er zijn weinig Chinezen die een korte broek dragen. Het jasje en dasje kan gerust thuisblijven.


Rond 16.00 uur is ons eerste overleg. Ik leer Richard en zijn assistente verder kennen en bespreek veel details uit het contract. Ik neem ze mee in mijn voorstellen en we bespreken verschillen in cultuur, eten en shoppen. Ik geef  verder toelichtingen en onderbouwing van de gemaakte keuzes in mijn voorstellen en op enkele onderdelen passen we de contracten aan. Na 2,5 uur bespreking is het gelukt de eerste ronde af te ronden. Richard en ik zijn tevreden. We bespreken de verdere gezamenlijke plannen om te komen tot afrondingen. Morgen word ik om 14.30 uur in mijn hotel opgehaald en heb ik een ontmoeting met de CEO en de CFO. Het is de bedoeling om elkaar nog beter te leren kennen en de contracten te tekenen. Vervolgens moet de Chinese overheid nog goedkeuring geven voordat definitieve bekrachtiging en betaling aan mij kan plaatsvinden.

Tot slot nog een wandeling langs het water. Het is vrij warm, maar toch wel lekker om nog even te wandelen. Een tocht naar het overbekende vrouwenbeeld in het rivierwater (een soort lokale zeemeermin als in Kopenhagen).  Leuk en druk plekje, maar of het nu echt zo bijzonder is?
Het avondeten is nog wel even een probleempje. Een groot deel van het  personeel in de restaurants blijkt alleen chinees te spreken en ook de menukaarten zijn hier alleen in het chinees. Dit is een taal die ik geheel niet spreek, jij wel? En als je zelfs niet weet wat ‘ja' en 'nee' in het chinees is heb je een probleem te gaan om eten te krijgen. De roomservice-kaart in mijn hotel biedt de oplossing. Op de kaart staan de etenswaren in het Engels en Chinees. En met deze kaart kan ik aanwijzen dat ik beef, groenten, noedels en een biertje wil. Het lukt, ik hoef niet hongerig naar bed. Mijn eerste ‘tweedaagse’ van dit nieuwe avontuur zit erop. Morgen hopelijk de ondertekening en nu eerst een goede nachtrust.

donderdag 15 december 2016

Opstaan in de woestijn, terug naar huis

Langzaam wordt het licht in de woestijn, vanuit mijn bed in het Rovehotel trek ik mijn gordijn open. Het licht straalt op de Burj Khalifa, het hoogste gebouw in de wereld. Ik word dus wakker in Dubai. Een stad met inmiddels meer dan 2 miljoen inwoners, midden in een hele grote zandbak. Een stad met uitersten en heel veel nieuwe gebouwen, waaronder veel hoge gebouwen. Gisteren hebben we rondgekeken en hebben we de toren beklommen en de Dubai Mall bezocht. Vandaag gaan we verder of beter terug. Vanavond hoop ik weer thuis in Elst te zijn.



We hebben ervoor gekozen om uit te slapen en rustig aan de dag te gaan starten. Om 9.00 uur starten de verkenning bij het ontbijtbuffet. Er is van alles of misschien wel alles wat je bij een ontbijt zou willen. Het is dus vooral belangrijk om alleen te pakken wat je graag wilt eten, daar is genoeg van. Dus voor mij een gebakken eitje en wat jam op geroosterde boterhammen. Een stukje kaas, wat yoghurt en niet te vergeten KOFFIE! Koffie is de brandstof om mijn lichaam op te laten starten en op stoom te brengen. En ook vandaag lukt dat weer goed. Na afloop nog even de rest van het Rovehotel verkennen zoals het zwembad, de gym en zoals te verwachten was de gebedsruimte. In de vloerbedekking zit een streepje en dus weet degene die wil bidden precies welke kant het matje op moet liggen. Vermoedelijk loopt dit streepje richting Mekka.

Rond 11.00 uur vertrekken we met de taxi naar de airport. De chauffeur is een al lang in Dubai wonende Indiër  die in ieder geval zelf veel plezier heeft. Hij heeft iets met en vooral over ‘vrouwen’. Ondertussen geeft hij ook nog wat uitleg over de gebouwen waar we langs rijden. Op terminal 3 wachten de medewerkers van Emirates op ons. Ze zijn behulpzaam bij het wijzen van de weg en het afgeven van de koffers. Daarna een stempeltje van de douane en opnieuw kunnen we shoppen, shoppen, shoppen. We hangen wat rond en ruim op tijd gaan we naar gate 14, daar staat een Airbus A380 op ons (en vele anderen) te wachten.

Onze plekjes zijn gereserveerd en we hebben ruim 6,5 uur om ons op dat plekje te vermaken. Enkele potjes schaken met Wolter (raad wie er wint?), wat filmpjes, een lunch, ijsje, etc. en om 18.39 uur staan we op Duitse bodem. Ook de koffers komen eruit en we zijn bijna thuis. Mijn zoon Harm is vanavond de chauffeur en hij brengt ons thuis. Moe maar voldaan komt er een einde aan de MaPaLaNa lustrum reis. Het was een succesvolle reis en de verwerking van emoties en herinneringen kan nu beginnen. En nog lang doorgaan.

En ondertussen ontstaat een nieuw perspectief. Samen met mijn hele gezin (en aanhang) hopen we in de zomer 2017 naar Sri Lanka te gaan. Een mooi voort uitzicht om samen met mijn geliefden dit mooie land te bezoeken.

woensdag 14 december 2016

Hoogste punt en hoogtepunt

Vandaag is de laatste dag in Sri Lanka. Om half zeven staat ons ontbijtpakketje klaar en wordt de limo voorgereden. Het is een piepkleine Suzuki waar maximaal 3 passagiers met een klein beetje bagage meekunnen. Oftewel we worden in twee shifts naar de airport gereden. En met al onze bagage is dat nog best even proppen, maar het lukt. Op de airport in Colombo worden we vele malen gecontroleerd. Zonder wapens of andere niet toegestane objecten komen we bij de gate. Onderweg nog een kopje koffie voor circa  € 5,- per persoon genomen, ze weten wie dat kan betalen. Iets te laat vertrekt ons toestel, een Boeing 777-300 van Emirates.

De vlucht naar Dubai verloopt soepel. We vliegen een eindje boven India, veel over de oceaan en tot slot bereiken we via Oman de Verenigde Arabische Emiraten. Het deel boven Oman is erg mooi, prachtige bergen en zo hier en daar een zandbak. Kinderen spelen niet in deze veel te grote zandbak. De landing op Dubai-Airport is soepel en het is nog best een eindje lopen op de terminal. Mijn dagelijkse stappentarget van minimaal 6.000 weet ik zo wel te halen.

De koffers komen uit het vliegtuig en we kunnen op zoek naar onze airport – hotel transfer. Dat blijkt alleen mis te gaan. Ook het telefoonnummer dat ik heb meegenomen blijkt slechts een algemeen reserveringsnummer van verschillende hotels en dus is er een klein transportprobleempje. Na wat gedoe lukt het me contact te krijgen met ons hotel en we besluiten om maar gewoon een taxi te nemen. Uiteraard nadat we eerst de cashmachine hebben geplunderd voor wat Arabische dollars. Daarna gaat het snel, het hotel is slechts 15 km rijden.

Inchecken en snel op stap! We willen ruim voor zonsondergang op de hoogste toren van de wereld staan. Ons doel is de Burj Khalifa, het hoogste gebouw van de wereld. We hebben de juiste tickets in de voorverkoop gekocht en we worden verwacht! Een speciale ontvangst met een kopje thee met een dadel wacht. En daarna onder begeleiding door de ‘snelle rij’ op naar de Top Sky Level op verdieping 148. Erg hoog! De lift is snel, 10 meter/sec en we hoeven maar 1x over te stappen. En het is inderdaad een prachtig uitzicht, vrij helder weer. En precies op tijd. Als we boven komen is het nog licht en gaat de zon langzaam onder. En dus kunnen we Dubai bij dag en nacht zien. Het is een hoogte op het hoogste punt. Na een uurtje op 148 verdieping te hebben gekeken dalen we af naar verdieping 124, ook nog vrij hoog. Daar zien we ook voor het eerst de Dubai fontein.

En van deze fontein zien we later nog meer voorstellingen, om het halfuur draait een presentatie. De fontein kan maximaal 83.000 liter water tegelijkertijd omhoog spuiten en daarbij worden hoogtes bereikt van maximaal 150 meter, wat gelijk staat aan een gebouw van 50 verdiepingen. De fontein heeft een lengte van 275 meter (2 voetbalvelden), telt in totaal 6600 lampen en 25 kleurenprojectoren die zorgen voor een adembenemend schouwspel. En met mooie muziek is dit een waar schouwspel. Zeer de moeite waard en opnieuw een hoogtepunt op de dag.

Daarna nog even naar de Dubai Mall, één van de grootste winkelcentra ter wereld. Er is van alles te koop en te eten. We nemen iets eenvoudigs te eten (hamburger) en later sluiten we de avond af met een biertje. Dit laatste blijkt vrij kostbaar, als we de rekening bekijken blijken we bier te drinken voor € 10,= per flesje. Best duur!
Tot slot gaan we lopend naar ons hotel. Niet ver van de Dubai Mall en moe maar voldaan kunnen we de dag afsluiten. Het was een lange dag (naast vroeg opstaan hebben we ook 1,5 uur extra door tijdsverschil). Nu nog even slapen en morgen naar huis. Ook daar hebben we zin in!

dinsdag 13 december 2016

Langs de kust van het zuiden naar het noorden

Vandaag is de laatste dag in Mirissa op zuid Sri Lanka. Helaas begint langzamerhand het einde van de reis door Sri Lanka in zicht te komen en gaan we vandaag richting Negombo waar we morgen op het vliegtuig stappen. Maar eerst nog een frisse duik in de oceaan, bijna direct vanuit mijn bed. Pyjama uit, zwembroek aan en 50 meter lopen. De zee bruist en er zijn weer heerlijke, best hoge golven. Bij iedere golf moet ik de keus maken of anders mee omhoog en gezien het omvalrisico een duik er doorheen. Een foute keus kan een vervelende consequentie hebben. Je kunt door of over een golf gaan, als je over de golf gaat moet de golf niet omvallen in de branding. Toch maak ik één keer een onverwachte verkeerde keus. Ik duik in een golf en stoot met mijn hoofd met grote kracht op een ‘object’. Zeer vermoedelijk een zeeschildpad die door de golven wordt meegenomen. Gisteravond heb we ook al zo’n beest op het strand zien landen en weer vertrekken. Grote, best harde beesten. Ik heb enige schade aan mijn hoofd en het bloed komt eruit. Gelukkig is er hulp van de familie en weten we de schade te beperken. Ik ben een ervaring rijker!

Om half negen vertrekken we met ons busje naar Booscha, de plaats waar Jiska gewerkt en gewoond heeft. Ze laat ons de school zien en we kunnen vrij rond lopen. Helaas is het vakantie en is het momenteel niet in gebruik en zijn er geen kinderen. Ook kunnen we het white-house waar ze gewoond heeft zien en hebben we een gesprek met de eigenaar. Leuke ontmoeting en we drinken samen een Sri Lankaans kopje zwarte thee.

Daarna gaan we verder naar Kalatora, een plek waar we een boeddhistische tempel bezoeken. Vandaag is het Poya dag (volle maan) dus het is erg druk. De tempel die we bezoeken staat bekend om zijn grote dagoba en is ook van binnen te bezoeken. Feitelijk een dagoba in een dagoba. Deze tempel is bekend bij chauffeurs die op de weg langs de tempel vaak een offer brengen. Overigens is de offerbereidheid de afgelopen jaren behoorlijk afgenomen. In 1983 stopten alle chauffeurs, in 2006 een veel kleiner aantal chauffeurs en nu nog maar een paar. Overigens is de weg ook veel drukker geworden, dus misschien is de netto opbrengst gelijk gebleven?


In Colombo gaan we op zoek naar een lunchlocatie. Mount Lavina, een bekende locatie bij strand-aanbidders is snel gevonden. Als gevolg van Poya dag zijn er diverse tentjes gesloten, maar gelukkig is er ook nog één open. En dus kunnen we ons lichamelijk versterken.


Daarna verder naar de Negombo Canals. Een systeem van vaarwegen dat ooit door de Nederlanders is aangelegd. We huren een bootje en hebben een prachtige tocht door de natuur over de kanalen en door de laguna. Mangrove bossen, veel vogels zoals ijsvogel, strandloper, reigers, etc. en een enkele (dode) krokodil. Prachtige zonsondergang boven het water, echt genieten! En daarna inchecken bij de Airport Hub Hotel. Een hotel op 10 minuten van het vliegveld waar we morgen rond 7.00 uur gaan inchecken. Dubai is waiting for us!

maandag 12 december 2016

Vandaag is dé dag

Vandaag is dé dag! Het is 12 december 2016 en vandaag bestaat mijn bedrijf MaPaLaNa precies 5 jaar. En daarmee wordt het vandaag een hele bijzondere dag. Samen met mijn beste vriend Wolter Karssenberg, mijn zus Ineke, mijn zwager Pieter en nicht Jiska gaan we van dit 1e lustrumfeest iets bijzonders maken. Uiteraard is het hoogste een bezoek aan ‘het’ muurtje in Mapalana. Op www.mapalana.nl/mapalana kun je over dit muurtje meer lezen.


De dag start zoals veel dagen in Sri Lanka. Het is prachtig weer, de temperatuur varieert tussen de 26 en 29 graden. De zon is deels te zien, zonder te krachtig te zijn en er is een aangenaam windje. Een fantastisch klimaat. En uiteraard direct even ‘uitwaaien’ op het bounty-strand, ook wel Mirissa-beach genoemd. Voor ons ‘appartementje’ wordt het ontbijt met Sri Lanka omelet met een kopje koffie geregeld en uiteraard met wat verse vruchten (uit de tuin) zoals ananas, banaan, papaja en mango. De start is in ieder geval goed.

Om 9.30 uur staat ons busje klaar. Belangrijke onderdelen van het programma zijn de bezoeken aan de Ruhunu-University in Matara en Mapalana. Beide locaties zijn in de periode 1980 – 1985 door Ballast Nedam gerealiseerd en in de periode 1983/1984 heb ik daar ook een bijdrage mogen leveren. Ik heb zeer goede herinneringen aan deze periode van mijn leven. Het was een tijd waarin ik zelfstandig (als 20 jarige) de wereld in trok en veel heb meegemaakt. Het heeft me deels gevormd, misschien zelfs meer als ik me realiseer. Het was toch een vorm van ondernemerschap en vanuit deze periode is misschien ook wel het motto van mijn bedrijf ‘Inspireren en Verbinden’ ontstaan. En vandaag gaan we in aangenaam gezelschap uit die periode herinneringen delen.

Onderweg naar de Matara-campus nemen we nog even contact op met de University. Er blijken nog wat problemen om toegang tot de campus te krijgen. Vandaag is een vrije dag (hier zijn er veel van in Sri Lanka) en ‘ze’ doen vooralsnog moeilijk. We besluiten onze creativiteit in te zitten bij de bewaking van het terrein. Samen met onze gids/chauffeur ga ik aan de slag en het lukt ons om de baas naar de toegangsentree te krijgen. Op een motortje komt hij aan gescheurd en ons talent heeft succes. Onze paspoorten/identiteitspapieren zijn nodig en er wordt van alles overgeschreven. Mijn verschillende visa voor Ethiopië worden uitgebreid bestudeerd en uiteindelijk hebben we succes. Nog één handtekening en de bewakingsbaas gaat mee in ons busje. We mogen niet fotograferen!

Van de bewakingsbaas krijgen we een toelichting over de gebouwen. Al snel blijkt dat ik feitelijk net zoveel of misschien zelfs meer weet te vertellen. Bij een elektriciteitsgebouwtje stappen we uit en neem ik de ‘leiding’ over. Ik laat wat oude foto’s zien en langzaam geeft de bewakingsbaas het op. Hij accepteert dat we kijken waar ik graag wil en begint te genieten van de oude foto die ik op mijn smartphone laat zien. Hij wordt nieuwsgierig en we worden steeds vrijer gelaten. Op gegeven kunnen we naar het terras bij het auditorium waar een prachtig uitzicht over de omgeving en de oceaan is. Genieten! Ondertussen bewerkt onze gids/chauffeur de bewakingsbaas, omdat we straks ook op de campus site in Mapalana naar binnen willen. Via de mobiel wordt er wat geregeld. En ondertussen is het fotografeerverbod omgeslagen in een -gebod. Men wil graag met ons op de foto!

We kunnen zelfs wat gebouwen binnen. Ik kan mijn oude kantoor bekijken en het kantoor van mijn baas (Evert Joosse). Prachtig, veel gebouwen zijn nog steeds bijna gelijk aan 33 jaar geleden. Fijn om dit zo te zien. We geven een kleine ‘tip’ en vervolgen onze reis naar Mapalana. Een gastvrij onthaal wacht ons, we worden verwacht. Nu op zoek naar het MaPaLaNa muurtje. Het was toch even geleden en het kost me energie om de plek te vinden. Uiteraard lukt dat en we hebben een prachtig moment. Het gezelschap zingt het lied ‘Lang zal ze leven’ op Mapalana en uiteraard is er een foto-shoot. Prachtige beelden! Goede herinneringen en nieuwe momenten. Ook andere delen van de campussite in Mapalana bekijken we en samen met de bewaking eten we buffelo Yoghurt. Moe maar voldoen komen we rond 14.00 uur terug in ons appartementje. Tijd voor wat rust en een duik in de overigens vrij ruwe oceaan. Hoge golven, stevige branding, maar heerlijk oceaanwater. Niet te koud, niet te warm, gewoon lekker.

Aan het einde van de middag gaan we nog wat huizen spotten. Ik ben op zoek naar een mooi plekje om in juli/augustus 2017 met mijn hele gezin te bezoeken. We hebben het plan om met z’n alleen naar Sri Lanka te gaan en samen het prachtige land te beleven. En uiteraard moet dat goed voorbereid worden. Ik heb daar ook veel zin in.

In het kader van de MaPaLaNalustrumviering is het tijd voor een ‘bijzonder’ diner. Ik heb een plekje bij The Dutch Street in Matara gereserveerd. Het wordt een unieke avond! Een heel bijzonder plekje, een leuke maaltijd en een goede ontmoeting. ‘INSPIREREN EN VERBINDEN'. Geen van de aanwezigen gaat dit vergeten. En ze bezorgen mij ook zeer bijzondere momenten. Dank! En mocht je ooit in de buurt van Matara zijn, ga dan zeker op deze plek een avondje uit. Wacht niet te lang, mogelijk wordt het door teveel toeristen ontdekt en wordt het meegesleurd in de vaart der volken.