Naar Beth She'an en Jeruzalem

De wekker loopt af en we hebben er weer zin in. Zoals alle dagen hebben we ook voor vandaag een ambitieus programma bedacht. Na het ontbijt vertrekken we met als eerste doel om onze auto weer vol benzine te krijgen. Dit blijkt een lastige klus. Bij de eerste pomp is er mogelijk iets mis tussen onze auto en de benzinepomp? Moet er een digitale verbinding worden gemaakt? Het lukt in ieder geval niet om onze benzinetank te vullen. Bij de 2e pomp kunnen we niet met onze creditkaart betalen en dus gaan we verder voor een 3e poging. Ook daar blijkt het lastig, het menu is in het Hebreeuws en de vertaling via google-translate blijkt gebrekkig. Onze roep om support werkt, er komt een mannetje die ons helpt. Alleen de pincode moeten we zelf intypen en verdere privacy ontbreekt. Zelfs ons kenteken wil de pomp weten. Maar het lukt om weer een volle tank te krijgen en we kunnen op weg.

Onze eerste doel is Beth She’an. Deze plaats is een prachtige (en de grootste) opgraving van Israël. Het is een plek waar vanaf 1500 voor Christus geschiedenis is gemaakt. Vele volken zijn er dus aan het bewind geweest. De Egyptenaren, Kanaänieten, Joden en later ook de Romeinen, Mammelukken, etc. In 750 na Christus is de stad verwoest door een aardbeving. Toen was het afgelopen en pas in de afgelopen eeuw hebben opgravingen weer een deel zichtbaar gemaakt. We bezoeken de resten van een badhuis van de Romeinen, een Egyptische Tempel, een synagoge van  de Joden en straten van de Romeinen. Het is een indrukwekkend gebied. Ook in de tijd van Saul was het een stad van aanzien. Nadat Saul zelfmoord pleegde werd zijn lichaam opgehangen in deze stad (1 Sam 31:10). Na afloop bezoeken we nog een amfitheater dat vlak bij ligt. Ook rapen we daar een geocache in het voormalige leeuwenverblijf van het theater. Waarom zouden daar leeuwen zijn?

Vervolgens vertrekken we richting Jeruzalem, een autorit van bijna 2 uur. Onderweg nog een snelle hap bij de Mac met een test of deze gelijkwaardig is aan de rest van de wereld. De BigMac blijkt inderdaad hetzelfde, dus geslaagd voor de wereldwijde test. Daarna door naar Yad Vashem, het monument waar de herinnering aan de holocaust op indrukwekkende wijze levend wordt gehouden.

We nemen een audioguide en lopen het park in. Er zijn veel boompjes geplant als monument voor mensen die betekenis hebben gegeven aan het verzet tegen de holocaust. Er blijken voor veel Nederlanders boompjes te staan. Vervolgens bezoeken we het museum en we nemen de tijd. Eigenlijk teveel tijd, want plotseling worden we opgejaagd. Het blijkt richting sluitingstijd (17.00 uur) te gaan en we zijn er nog lang niet door.

Het 2e deel van het museum nemen we in een veel hoger tempo. Tot slot komen we in de ‘hall of names’. Een kamer met allemaal boeken waarbij het doel is om alle holocaust slachtoffers een herinnering te geven. Van iedereen, dus ruim 6.000.000 pagina’s een herinnering. Het is nog niet af, maar wel heel indrukwekkend. Tot slot gaan we naar het kindermonument waar de 500.000 kinderen van de holocaust worden herdacht.

Ondertussen is de tijd sneller gegaan dan gepland. Vandaag was ons plan te ambitieus. We besloten toch nog even een bezoek aan de Olijfberg te brengen. Een ritje van ¾ uur door de spits van Jeruzalem. Net voor het donker wordt zijn we er. Helaas de kerken zijn niet meer te bezoeken, de hof van Getsemane is gesloten en het wordt snel donker. We besluiten maar snel door te gaan naar onze overnachtingsplek. Iets buiten Jeruzalem hebben we een plek in Jeruzalem Hill Inn. Het navigatiesysteem van Google brengt ons op precies de juiste plek. Onze kamer is klaar voor ontvangst. En vlakbij is een heerlijk Arabisch restaurant. Het eten is prima en de terugblik op de dag is goed. Hoewel het programma wat te ambitieus was zijn we tevreden over het resultaat.  We gaan nog even doornemen hoe we morgen verder Jeruzalem gaan verkennen. We hebben ook daar opnieuw veel zin in.

Nazareth en het Noord Oosten van Israël

Het was vannacht rustig in het hotel, we waren de enige gasten. Om 7.00 uur werden we verrast door een telefoontje, ons ontbijt stond klaar. En dat terwijl we nog lagen te slapen. Omdat we ook voor vandaag weer ambitieuze plannen hebben was opstaan best wel een goed idee. Dus een lekkere warme douche en op naar de ontbijtzaal. Ons tafel was gedekt met vele gerechten. Eigenlijk had ik mijn hele gezin wel kunnen meenemen, zoveel stond er voor ons klaar. Oftewel genoeg om de dag met een volle buik te starten. En we waren heel gastvrij door niet alles op te eten!


Ons eerste doel is niet ver. We willen de ‘Basiliek van de Aankondiging’ bezoeken. Een wandeling van circa 20 minuten vanuit ons hotel. De Basiliek van de Aankondiging in Nazareth is een moderne katholieke kerk gebouwd over de resten van Byzantijnse en Kruisvaarders-kerken. Het bevat de grot waarin de Maagd Maria het nieuws ontving van Gabriel dat ze Jezus zou baren. De kerk is sinds de vroegste tijden een bedevaartsoord en blijft vandaag een belangrijke halte voor pelgrims van het Heilige Land. De huidige basiliek is gebouwd op oude resten, is nu wel een moderne kerk die gebouwd is in de 20e eeuw. De kerk heeft verschillende niveaus en is zeer bijzonder.

Na dit bezoek aan Nazareth vertrekken we richting het Meer van Galilea / Tiberias en we bereiken het meer bij het stadje Tiberias. De stad werd in het jaar 17 na Chr. gesticht door Herodes Antipas, de zoon van de beroemde koning Herodes I. Herodes Antipas noemde het naar de princeps Tiberius. Het is een groot meer en langs het meer gaan we op zoek naar een geocache. Deze vinden we snel en ik heb nog een leuke trackable (TB) uit Tukkerland die ik er achterlaat. Deze TB wil graag reizen en dat lukt zo wel!


Na Tiberias vertrekken we naar de plaats aan het meer waar Jezus de Bergrede heeft uitgesproken. Het is een heuvel aan de noordelijke kust van het meer van Galilea. De heuvel heeft grote grasglooiingen die ruimte bieden aan veel toehoorders. Vanaf deze hoogte bij het dorp Tabgha (in de buurt van Kapernaüm) hebben we een geweldig uitzicht over het meer. We staan op een historische plek!

Na al deze bezoeken aan plaatsen uit de tijd waarin Jezus op aarde was gaan we wat verder in de tijd. In het noorden bezoeken we de burcht Nimrod, gebouwd door moslims in 12e en 13e eeuw. Dit kasteel ligt heel strategisch op een hoogte en is gebouwd op de zuidelijk helling van de Hermon. Een bergketen op de grens van Libanon/Syrie/Israel. Een pittige wandeltocht brengt ons via de verschillende torens naar prachtige uitzichtpunten. Op wat grote afstand zien we zelfs nog wat sneeuw op de Hermon liggen, hoewel de temperatuur al dagen tussen de 25 en 30 graden is. We hebben heerlijk weer!

Inmiddels zitten we helemaal in het noordoosten van Israel en daarmee op de Golan hoogte. In de jongste geschiedenis van de 20e eeuw was dit het strijdtoneel tussen Syrië en Israël. We nemen de weg vlak langs de grens en de gedemilitariseerde zone en kijken uit op Syrië. Ondertussen zien we de restanten van gebouwen die in puin zijn geschoten. Ook zijn er nog veel mijnenvelden en gelukkig geven bordjes aan waar je niet moet lopen. De weg is veilig!

Tot slot bezoek we Kapernaüm, een plaatje tegen het meer van Galilea. Kapernaüm wordt in het Nieuwe Testament genoemd als de woonplaats van Jezus en verschillende van zijn discipelen: de broers Simon Petrus en Andreas, de broers Jacobus en Johannes en verder Matteüs, de tollenaar en schrijver van het gelijknamige evangelie. Jezus ging, toen hij hoorde dat Johannes de Doper gevangen was genomen, zelf in Kafarnaüm wonen. Er is vrij weinig van de gebouwen over, en op oude restanten zijn nieuwe gebouwen gerealiseerd. Maar het is wel een prachtig plekje aan het meer.
Moe en voldaan keren we terug naar ons hotel in Nazareth. Een buffet wacht op ons en we doen ons tegoed een vis, vlees en salades. Opnieuw ruim voldoende!

Langs de kust naar het noorden, tot Libanon

We hebben deze week een goed gevuld programma voor ogen. Dus rond kwart over zeven is het tijd om op staan. Een heerlijke douche en vervolgens aan het ontbijt. De keus is er groot, warm of koud? Vloeibaar of vast? Zoet of zuur? Ik doe maar normaal. Broodje met kaas, jam en een eitje. En wat fruit en natuurlijk niet te vergeten de koffie! Zonder koffie komt mijn motor niet op gang.

Vandaag willen we de kustroute naar het noorden gaan volgen. Vanuit Jaffa komen we dan eerst lang Tel Aviv. Een bruisende stad met steeds meer grote en hoge gebouwen. Niet zoals in Dubai maar het begint wel wat te worden. We rijden een verkeerde weg in en daarna wordt het zoeken. Omdat er veel eenrichtingswegen, afslagverboden en andere hinderpalen zijn, blijkt het niet eenvoudig om de juiste weg te vinden. Maar uiteraard lukt ons het wel. Ons eerste doel is de havenstad Caesarea.



De havenstad is in de 4e eeuw v.Chr. gesticht door de Feniciërs. Later ging het deel uitmaken van het Griekse rijk van Alexander de Grote. In de Romeinse tijd werd de stad door Herodes de Grote uitgebreid en verfraaid. De bouwwerkzaamheden vonden plaats tussen ca. 22 en 10 v.Chr. Herodes gaf de stad de naam Caesarea, ter ere van keizer Caesar Augustus. Onder Herodes groeide Caesarea van een relatief onbetekenend dorpje uit tot de tweede stad in het Joodse land. Herodes liet een grote haven aanleggen, met ruimte voor zo'n 300 schepen.

De haven was in de eerste eeuw een tussenstation op een van de belangrijkste vaarroutes van Alexandrië naar Rome. Zo vertrok Paulus uit Caesarea. Hier heeft Paulus ook gelogeerd in het huis van de evangelist Filippus (Hand. 21:8). Hier, in deze stad aan de zee, had Paulus 2 jaar huisarrest maar kon hij iedereen ontvangen. Hier had Paulus regelmatig contact met Lucas en andere apostelen. Vanuit deze stad trok Lucas er 2 jaar lang op uit om gegevens te verzamelen voor zijn boeken. Vanuit deze plaats heeft Lucas zo goed als zeker ook Maria de moeder van Jezus geïnterviewd en vele anderen die in zijn evangelie ter sprake gebracht worden. Hier in Caesarea heeft Paulus een bijzonder confronterend gesprek gehad met  procurator Felix  over het geloof in Jezus Christus. (Hand.24:26). Van de stad zijn er nog aardig wat resten te zien. We lopen door de ruïnes en bekijken de voormalige tempels, haven en uiteraard het amfitheater.

Na Caesarea staat Haifa op het programma. Naast Haifa ligt het Karmelgebergte, een heuvelrug van circa 500 meter hoogte. Haifa is een drukke stad en met de auto gaan we de Karmel op. Prachtige uitzichten over de stad zijn onze beloning. Ondertussen is het ook op de Karmel erg druk, we rijden wat rond en besluiten toch snel weer verder te gaan.

Vlak bij de Libanese grens zijn prachtige krijtrotsen. In een kabelbaan dalen we af naar grotten en bezoeken we een prachtig schouwspel. De grotten staan bekend als de Rosh Hanikra en danken hun bestaan aan de eroderende kracht van de aanstormende golven. Het is er prachtig en ondertussen nemen we nog even wat foto’s van de Libanese grens. De grenspost wordt nu nog voornamelijk gebruikt door VN-militairen.


Vandaag is ons einddoel Nazareth, daar hebben we een plekje in een hotel gereserveerd. De tocht naar van de Libanese grens naar Nazareth duurt vrij lang (1,5 uur). Niet omdat het zover is maar omdat het verkeer zo langzaam rijd. Er is veel file! Als we aankomen blijkt ons hotel gesloten. We bellen de eigenaar en hij komt naar ons toe. Wat blijkt: het is vandaag zondag. En dus is het hotel gesloten en is er een foutje gemaakt in onze reservering. Gelukkig wordt het opgelost, het hotel gaat voor ons open. We zijn vannacht de enige gasten! En een receptionist wordt opgetrommeld en zal er vandaag helemaal voor ons alleen zijn. En hij gaat waarschijnlijk ook ons ontbijt klaarmaken. Prima geregeld. We nemen de avondmaaltijd in de ‘mall’, wat in Nazareth is het vandaag zondag, een rustdag.

Op naar Israël, een 2e vader-zoon reis

Het is zaterdag 17 maart 2018 en de wekker loopt om 7.30 uur af. Een nieuwe dag en grootse plannen voor vandaag. Ik vertrek samen met mijn zoon Bob naar Israel. We gaan een vader-zoon reis doen. Een reis om met z’n twee op stap te gaan en samen een inspirerende reis te maken. Het is een reis die al een heel tijdje op het programma stond. Na het afstuderen van Bob aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam heb ik gevraagd of hij zin had in een vader-zoon reis. Eerder was ik na het afstuderen van mijn oudste zoon Harm samen naar Ethiopie geweest. Daar hadden we een combinatie van werk met inspiratie.

Aan Bob had ik gevraagd wat hij zou willen. Ik had verteld dat het best een ‘beetje’ extreem mocht zijn. Mogelijk ook iets buiten Europa. Na enige beraad heeft Bob voor Israel gekozen.
Een bestemming die ik zelf niet bedacht had maar wel heel erg leuk vind. We gaan een rondreis langs wat hoogtepunten maken. Het heeft wel even geduurd voordat het in de planning stond, maar het is ons gelukt. We hebben allebei de komende week gepland voor de reis.

Het vervoersmiddel is helder. Om naar Israel te komen moet je vliegen. Er zijn nauwelijks andere grenzen van Israel waar je ‘normaal’ overheen kunt. En het is natuurlijk ook veel te ver rijden! We hebben een vlucht bij Transavia geboekt en vanmiddag om 14.00 uur vertrekt ons toestel. Een rechtstreekse vlucht naar Tel Aviv. Voor sommige de hoofdstad van Israel voor anderen niet. Wij laten het maar in het midden.



We nemen de tijd, dus kort na 9.00 uur zit ik al in de trein. In Utrecht stapt Bob in dezelfde trein en om 11.00 uur staan we op Schiphol. Ruim voldoende tijd om rustig in te checken, de handbagage te controleren, de zelfscan van onze nieuwe paspoorten en nog wat rondhangen. We gaan op zoek naar de expositie van het Rijksmuseum en helaas is deze tijdelijk gesloten. Ze zijn het dak aan het maken en durven het niet aan wat stukjes doek daaronder te laten staan. De tentoonstelling van Nemo kunnen we wel bezoeken, echter helaas werken sommige demo’s niet.

Het inchecken bij de gate gaat toch wat anders dan normaal. We mogen eerst de wachtruimte in en worden er vrij snel weer uitgejaagd. Vervolgens is er een extra check. Heeft u de koffer zelf ingepakt? Is er nog iemand anders die iets in de koffer heeft gedaan? Het zijn extra veiligheidsprocedures voor als je naar Israël vliegt. Net als dat je naar Amerika vliegt. Maar alles komt goed. Rond 14.30 uur kiezen we met een halfuurtje vertraging het luchtruim. En dan kan er weinig meer misgegaan. Via Duitsland, Tsjechië, Servië, Bulgarije, Turkije, Cyprus komen we in het Israëlische luchtruim. Gelijk moeten de gordels vast, de Israëliërs hebben wat eigen regels toegevoegd.

Een soepele landing op Ben Gurion Airport, de bagage ophalen, een simkaart regelen met 7 Gbyte voor de noodzakelijke ondersteuning van onze reis en op naar de auto. Een auto van BudgetCar staat voor ons klaar en in ¾ uur rijden we naar ons hotel in Jaffa. We moeten even wennen aan de navigatie en rijden op een kruispunt 2 maal verkeerd, maar dat deert niet. Een prachtige hotelkamer wacht op ons.

Inmiddels beginnen onze magen te knorren. We gaan op zoek naar voedsel! We komen terecht in een heel ‘hip’ deel van het oude Jaffa. Het is er druk en gezellig. Heerlijke pizza’s. En daarna nog een mooie wandeling door het oude Jaffa of Joppe. Dit is de plaats waar Jona aan boord van een schip ging waarmee hij zich probeerde te onttrekken aan Gods opdracht om naar Ninevé te gaan. In de Handelingen van de Apostelen (hoofdstuk 9 en 10) wordt vermeld dat de apostel Petrus in Joppe een vrouw, genaamd Tabitha (ook wel Dorcas genoemd), weer tot leven wekt. Petrus logeerde toen bij Simon de Leerlooier, in diens huis "aan de zee". Bij dat huis zijn we geweest.

Ondertussen is het laat op de avond. Moe en voldaan komen we bij ons hotel. Een bed wacht op ons, we gaan er snel gebruik van maken.

Een dag met 30 uur, terug naar huis

Vandaag wordt een lange dag. Voor mij gaat 7 mei 2017 de geschiedenis in als een dag met 30 uur. Zomaar een dag waarop je langer leeft.  Hoe kan dat? Omdat ik van Hong Kong naar Amsterdam vlieg en daarmee 6 tijdszones verder ga. Enkele dagen geleden ergens op 4 en/of 5 mei heb ik er in één nacht ook 6 uur ‘verloren’.  Het  gemiddelde blijft dus nog steeds op 24 uur.


Maar eerst wat formele handelingen. Opstaan, wassen, ontbijt en uitchecken. Het Best Western Hotel op Hong Kong Island heeft het gebruikelijk Chinese ontbijtmenu, in een restaurant ergens op de 6e verdieping. Voor Hong Kong begrippen is dat beneden. Er is voldoende te eten, eigenlijk voor mij teveel keus en uiteraard koffie om echt wakker te worden. Daarna even terug naar mijn kamer op de 37e verdieping (wat een uitzicht) en daarna uitchecken op de 3e verdieping. Op naar de airport transfer, die uiteraard op straatniveau vertrekt.

Keurig op tijd staat de bus klaar. Het wordt een fantastische rit door Hong Kong. Bij verschillende hotels worden cliënten opgehaald en daarmee wordt het een prachtige stadstour. We rijden eerst langs vele voornamelijk hoge gebouwen op Hong Kong Island. Eerder was ik daar in 1984 en leek het me toen al vol. Sinds dat moment blijkt er toch nog heel veel bijgebouwd! Op vele plaatsen zijn toch weer nieuwe gebouwen gerealiseerd en uiteraard allemaal in hoogbouw.  Op Wikipedia staat dat de bevolkingsdichtheid er 16.390 mensen/km2 wonen. (In Nederland 409 personen/m2).

Na de rit door Hong Kong Island gaan we via een tunnel naar Hong Kong Kowloon. Ook een heel intensief volgebouwd gebied. De bevolkingsdichtheid van dit gebied is nog veel groter en bedraagt 44.000 personen/km2.  Oftewel voor iedere inwoner is er 22 m2 grond, best weinig toch? Eigenlijk is het gewoon allemaal beton, beton en nog eens beton. En voor al deze mensen zijn natuurlijk ook winkels, kantoren, sportvoorzieningen, etc. etc. De busrit laat me ook een gedeelte van dit stadsdeel zien en vervolgens rijden we over snelle wegen richting het ‘nieuwe’ vliegveld. Bij mijn vorig bezoek lag het vliegveld nog midden in de stad (deze is nu volgebouwd) en er is buiten de stad een compleet nieuwe luchthaven gebouwd. Een snelweg brengt ons daar naartoe. Ondertussen zien we glimpen van de nieuwe brug die er gebouwd wordt over de monding van de Pearle-rivier.  Deze langste brug van de wereld (50 km) gaat bestaan uit 3 grote hangbruggen, waarvan de langste een afstand van 460 meter overbrugd. Oftewel een mega-project. Naar verwachting 2018/2019 gereed.

Ruim op tijd ben ik op de luchthaven. Inchecken is niet nodig ik had me al digitaal aangemeld en ruimbagage heb ik niet. Alle tijd voor een bakkie koffie met wat lekkers. Ik ga op zoek naar de SkyTeam Lounge waar het prima wachten is. Ook daar staat weer een compleet buffet klaar en ik maak gebruik van een klein deel daarvan. Het koffieautomaat is daar voor mij een vrij belangrijk onderdeel van. Om 11.30 uur is het tijd voor boarding en krijg ik mijn eerste thuisgevoel. Een gastvrije ontvangst in het Nederlandse door ‘onze’ blauwe trots. Ik vind mijn weg naar stoelnummer 73A, op de verdieping,  waar ik me de volgende 11 uur moet zien te vermaken. Het Nederlandse krantje ligt voor mij klaar en met een tablet met het boek ‘Judas’ van Astrid Hollleeder gaat dat vast lukken. En de inwendige mens wordt goed verzorgd door de medewerkers van de KLM. De captain geeft nog even een persoonlijke toelichting op het vluchtplan (goed te weten wie er aan de knuppel zit). We nemen de noordelijke route over Mongolië.  Als ik ooit  de zijderoute ga rijden zal ik even omhoog kijken of er een KLM toestel overkomt en zwaaien!

Ruim op tijd landt de Boeing 747 op Schiphol. Betty, Christien en Diederik staan me op te wachten en daarmee wordt het een hele gezellige autoreis naar Elst. Ik ben weer thuis. Het was een mooi avontuur en ondertussen heb ik een mooie opdracht voor MaPaLaNa gescoord. Moet ik misschien toch wat Chinese woorden gaan leren?

Verschillende China’s en een formeel moment

Goed geslapen! Was ook wel even nodig na zo'n drukke dag. Maar ook vandaag is er weer een fors programma af te werken. Mijn allereerste behoefte is een ontbijt en dus ga ik naar het restaurant op de 2e bouwlaag. Er is een ontbijtbuffet, handig voor als je de chinese taal niet eigen bent en ook de bediening weinig begrijpt van de talen die ik spreek. Ik kan gewoon pakken wat ik voor dit ochtendmoment eet- en drinkbaar vindt. Een croissant met lokale jam, een broodje met ei en uiteraard een bakkie koffie. Alles is er wat ik nodig heb. Overigens is er veel meer, je kunt op dit vroege tijdstip van de dag een complete maaltijd nuttigen in het hotel. Niets voor mij.

  Nadat de maag gevuld is ga ik op lokale verkenning. Ik heb een ochtendwandeling op het programma gezet, omdat ik ZhuHai verder wil verkennen. Hoe leven en wonen de mensen in dit deel van China? Ik ga een wandeling van circa 2 uur maken. Gewoon ontdekken hoe het leven op zaterdagmorgen is en ondertussen een geocache zoeken en vinden. Het valt mij op dat de auto’s die ik zie rijden gemiddeld toch iets groter zijn dan in Nederland. Daarnaast valt op dat er veel geld is, want er rijden veel auto’s van het merk Porsche, BMW, Mercedes, Audi, etc. En van de Japanse/Koreaanse merken valt mij op dat het vooral de grotere en duurdere uitvoeringen zijn. Toch een heel ander straatbeeld dan 33 jaar geleden in Shenzhen!

Mijn zoektocht naar een geocache mislukt. Niet gevonden en dus de trackable die ik speciaal heb meegenomen komt weer terug naar Nederland. Jammer maar helaas. Ik sluit mijn wandeling af aan het strand met een cappuccino en iets te eten. Daarna nog even langs  supermarkt waar ik zelf mijn lunch heb uitgezocht. Wel zo handig, want ik heb geen zin om mij uitputtend te verdiepen in een chinese lunchkaart.




Vanmiddag is het hoogtepunt van de reis gepland. Ik ga op bezoek bij Huamao Industrial Group om het voorstel dat ik heb gemaakt te bespreken. Ik heb een ontmoeting met de CEO en de vice General Manager. Ik krijg een uitleg wat het bedrijf allemaal doet. Een groot deel van de activiteiten bestaat uit projectontwikkeling in het vastgoed. Enerzijds risicodragend door de aankoop van grond en de verkoop van ‘luxe’ woningen en anderzijds als bouwer in opdracht van overheid en particuliere opdrachtgevers. Daarnaast wordt handel gedreven. Het is een mooi bedrijf dat volop bruist van activiteiten in het moderne, marktgerichte China. En voor de excellente medewerkers willen ze graag een leuke reis naar Nederland. Mijn voorstel dat gericht is op Inspireren en Verbinden en een aantrekkelijk toeristisch programma sluit goed aan. Oftewel we tekenen de opgestelde voorstellen en daarmee heeft MaPaLaNa zijn eerste opdracht uit China. In Chinese governance betekent dit dat de regering het nog moet goedkeuren voordat het geld naar Nederland overgemaakt wordt. De verwachting is dat dit circa 3 weken doorlooptijd kost. Oftewel er is een mooie overkomst gesloten en we spreken de hoop uit dat er nog veel mooie samenwerkingen op volgen.

Alles lukt en ik vaar naar Hong Kong/Macou Port. Waar zou deze haven in Hong Kong zijn? Erg bekend ben ik er niet. Een hotel heb ik er niet geboekt. Waar kan ik slapen vannacht. Een klein avontuur. Bij aankomst nog even door de douane en ik beland in een grote shopping mall. Ik zoek toeristische informatie, maar helaas deze is nergens te vinden. Hoe kan ik het vervolg aanpakken? De oplossing is de McDonald! Wat eten en gelijk met Free-Wifi aan de slag om te bezien waar ik kan slapen en hoe ik morgen naar het vliegveld kan komen. En Hong Kong is anders dan China en dus kan ik gelukkig google weer gewoon gebruiken. Ik vind waar ik ben, ik zoek een hotel met een airport-transfer en wil graag op Hong Kong Island slapen. Daar wil ik graag nog even rondkijken. Zou er veel veranderd zijn naar 33 jaar?


Ik ga met de taxi naar het gevonden hotel en met een beetje onderhandelen krijg ik een mooie kamer op de 37e verdieping. Mooi plekje, ook ’s avonds. Prachtig uitzicht op het levendige Hong Kong, ook in de avonduren. En uiteraard benut ik alle mogelijkheden die er zijn. Oftewel ik ga nog even op stap en maak een wandeling door Hong Kong. Let op, links rijden (voormalig Brits). Veel dubbeldekkers, ook trams en heel veel licht, shops, reclame, drukte, … Het is prachtig om hier nog even beschouwend rond te lopen. Het is nog steeds een hele drukke stad met heel veel hoogbouw. En zelfs op zaterdagavond om 22.30 uur is het nog erg druk. Leuk om mee te maken, hoewel ik er niet zou willen wonen.

Inmiddels is het laat op de avond. Op mijn hotelkamer geniet ik nog even van het uitzicht, een biertje en ondertussen schrijf ik deze weblog. Met uitzicht op de ‘lichtbak’ Hong Kong met aan de overkant Kowloon. Het is tijd om te gaan slapen. Morgen is weer een drukke dag, het is de bedoeling dat ik terugkeer naar Nederland.  

Lees meer over de volgende dag

Lees meer over de vorige dag

Meer over MaPaLaNa

Na 33 jaar terug in China, een nieuw avontuur

Een nieuw avontuur, lees je mee? Enige weken geleden ben ik benaderd door een bedrijf uit China. Een beursgenoteerd bedrijf dat actief is in projectontwikkeling en handel, en gevestigd is in ZhuHai. Zij waren op zoek naar een bedrijf dat een excursie in Nederland kan en wil organiseren voor de excellente medewerkers en enkele externe relaties. Er lag een eenvoudige vraag: is dat iets voor MaPaLaNa? Met de kernbegrippen Inspireren en Verbinden had ik daar geen twijfel over, leuk! Een emaildialoog kwam op gang, een telefoongesprek, een contractvoorstel, wat aanpassingen en er was best een klik. Een mogelijke deal ligt op tafel om  280 chinezen in Nederland ontvangen, beste een leuke opdracht toch? Om tot een zakelijke deal te komen hoort daar natuurlijk ook een ontmoeting bij en het ‘tekenmoment’. Oftewel op naar ZhuHai, aan de monding van de Pearle Rivier, op 70 minuten varen van Hong Kong Airport. De laatste onderhandelingen en naar ik hoop het tekenen van een overeenkomst. En daarvoor is een tocht naar China nodig, daar is dit bedrijf gehuisvest.

Donderdag 4 mei is het zover, ik heb een korte trip naar China voorbereid. Met de trein naar Schiphol en met een vlucht van de KLM rechtstreeks naar Hong Kong. Voor mij terug naar Hong Kong, waar ik  in 1984 voor het laatst geweest ben. Toen nog een Britse kroonkolonie en nu een onderdeel van China. Er is vast veel veranderd in dit gebied. Ben jij er wel eens geweest? De Chinese maatschappij heeft zich in de vaart der volken ontwikkeld en inmiddels zijn er 1,4 miljard, best veel, Circa 20% van de wereldbevolking is daarmee Chinees. En het bruist van economische activiteiten.

Omdat het een tripje van slechts enkele dagen is hoort daar wat comfort bij, dus zoals KLM het noemt een reis met World Businessclass. Een heerlijk driegangenmenu met een maissoep, Ierse Beef en een kaasplankje. Uiteraard een heerlijk wijntje en daarna een tukje doen. Er is genoeg voetenruimte - flatbed- zoals dat heet, oftewel bijna een gewoon bed. Alleen bij de voeten iets smaller, maar toch nog best redelijk geslapen. Een voorspoedige reis brengt mij in 11 uur naar Hong Kong. En zoals gebruikelijk een Bolshuisje vlak voor de landing. Op het vliegveld van Hong Kong moet ik overstappen bij de Skypier op de Ferry naar ZhuHai, een bootreis van slechts 70 minuten. Ik reis first-class en ben de enige aan boord in deze klasse (toch nog communistisch?), dus alle window-seats mag ik gebruiken. En ik krijg ook nog een miniworstenbroodje, banaantje en jus d’orange. Prima service.

Keurig op tijd kom ik aan in de haven van ZhuHai. Daar is nog één probleem te overwinnen. Bijna iedereen verbaast zich erover dat ik vooraf geen visum heb geregeld. Bij de douane kom ik er ook niet direct door! Er schijnt tussen de ferry en de douane nog een politiepost te zijn. Dus op zoek naar een oplossing en het lukt. Voor een gering bedrag lukt het me een visum voor 3 dagen toegang tot ZhuHai te regelen. Weer een bladzijde vol in mijn paspoort (mooie plakkerd) en ik kan weer verder, China in. En mijn contactpersoon Richard, bij het Chinese bedrijf staat mij inderdaad op te wachten. De e-mails en het telefoongesprek waren geen ‘fake’, ze bestaan echt. En ik ben na 33 jaar opnieuw in China.

Eerst naar het hotel, even opfrissen. Dat is wel nodig naar zo’n lange reis. In dit deel van China zijn prachtige en prima hotels. Voldoende sterren voor kwaliteit, hoogstens spreken ze de talen wat minder. Gelukkig heb ik Richard en dus gaat het inchecken soepel en ik lig snel ontspannen in bed. Even bijkomen van de reis! Ik was nog wat overdressed, het is hier 30 graden en de palmbomen groeien goed. De korte blouse kan aan, maar er zijn weinig Chinezen die een korte broek dragen. Het jasje en dasje kan gerust thuisblijven.


Rond 16.00 uur is ons eerste overleg. Ik leer Richard en zijn assistente verder kennen en bespreek veel details uit het contract. Ik neem ze mee in mijn voorstellen en we bespreken verschillen in cultuur, eten en shoppen. Ik geef  verder toelichtingen en onderbouwing van de gemaakte keuzes in mijn voorstellen en op enkele onderdelen passen we de contracten aan. Na 2,5 uur bespreking is het gelukt de eerste ronde af te ronden. Richard en ik zijn tevreden. We bespreken de verdere gezamenlijke plannen om te komen tot afrondingen. Morgen word ik om 14.30 uur in mijn hotel opgehaald en heb ik een ontmoeting met de CEO en de CFO. Het is de bedoeling om elkaar nog beter te leren kennen en de contracten te tekenen. Vervolgens moet de Chinese overheid nog goedkeuring geven voordat definitieve bekrachtiging en betaling aan mij kan plaatsvinden.

Tot slot nog een wandeling langs het water. Het is vrij warm, maar toch wel lekker om nog even te wandelen. Een tocht naar het overbekende vrouwenbeeld in het rivierwater (een soort lokale zeemeermin als in Kopenhagen).  Leuk en druk plekje, maar of het nu echt zo bijzonder is?
Het avondeten is nog wel even een probleempje. Een groot deel van het  personeel in de restaurants blijkt alleen chinees te spreken en ook de menukaarten zijn hier alleen in het chinees. Dit is een taal die ik geheel niet spreek, jij wel? En als je zelfs niet weet wat ‘ja' en 'nee' in het chinees is heb je een probleem te gaan om eten te krijgen. De roomservice-kaart in mijn hotel biedt de oplossing. Op de kaart staan de etenswaren in het Engels en Chinees. En met deze kaart kan ik aanwijzen dat ik beef, groenten, noedels en een biertje wil. Het lukt, ik hoef niet hongerig naar bed. Mijn eerste ‘tweedaagse’ van dit nieuwe avontuur zit erop. Morgen hopelijk de ondertekening en nu eerst een goede nachtrust.